ปืนกลหนักรุ่น 92 กวาดใส่ทหารนายนั้นแล้วไม่หยุด พุ่งต่อไปยังสนามเพลาะ
พลยิงของพวกผีน้อยในป้อมบังเกอร์คลั่ง!
พวกนั้นมองดูผู้คนที่รบกันอลหม่านในคูน้ำ รู้ดีว่าถ้าไม่สกัดกั้น แนวป้องกันด่านแรกจะพังทลายในพริบตา
ดังนั้นปืนกลหนักเพียงกระบอกเดียวซึ่งหลบอยู่ในป้อมถาวรก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป ไม่แยกศัตรูหรือพวกพ้อง ไม่ว่าจะสีกากีเหลืองหรือเทาน้ำเงิน ใครที่ยืนอยู่ก็กวาดราบเรียบ!
พลทหารชั้นหนึ่งกองร้อยสามที่เพิ่งกระโดดลงคูน้ำและพวกผีน้อยที่เหลือก็ถูกกระสุนพร้อมกัน
ทหารหนุ่มคนหนึ่งถูกยิงที่หลังสามนัด ร่างกระแทกกับผนังคูน้ำด้วยแรงปะทะ ก่อนจะไถลลงไป มือยังกอดพวกผีน้อยแน่นไม่ปล่อย
ตึง ตึง ตึง!
เครื่องยิงลูกระเบิดด้านหลังหันเปลี่ยนทิศอย่างรวดเร็ว ลูกระเบิดนับสิบลูกหวูดโด่งเข้าใส่บนและรอบป้อมบังเกอร์
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
ควันระเบิดปกคลุมป้อมบังเกอร์ ปืนกลหนักเก้าสองเงียบเสียงลง ทว่า ควันยังไม่ทันจาง เสียงตั๊กแต๊กก็ดังขึ้นอีก ปืนกลหนักกระบอกนั้นไม่ได้รับความเสียหายและสาดกระสุนขึ้นอีกครั้ง
ไอ้พวกเวร! ฉันเอาแกตายแน่!
ทหารกองร้อยสามคนหนึ่งตาแดงก่ำ รื้อค้นระเบิดมือสองลูกจากเพื่อนทหารที่เสียชีวิตข้างตัว ล้วงลูกสุดท้ายที่เอวตัวเอง แล้วใช้จังหวะที่ปืนกลหนักตวัดไปอีกทาง คำรามก้อง และกระโจนออกจากสนามเพลาะ
เขากระโดดขึ้นพ้นขอบคูน้ำ
"ตู้ม!"
ลูกระเบิด 75 มม. ลูกหนึ่งพุ่งโดนขอบช่องยิงของป้อมบังเกอร์อย่างแม่นยำ
แรงระเบิดที่รุนแรงส่งเศษคอนกรีตและสะเก็ดระเบิดทะลุช่องยิงเข้าไปในส่วนลึกของป้อม อาละวาดในที่อับ
ปืนกลหนักเก้าสองกระบอกนั้นกับพลยิง พลลำเลียงกระสุนถูกเหวี่ยงอัดกำแพงด้านหลัง เลือดกับเนื้อเละปนเป็นแผ่นเดียวกัน