รายงานข่าวกรองถูกส่งกลับมาที่กองบัญชาการกองพล โยชิสึ ผู้บังคับกองพลที่เก้า กำโทรเลขไว้ในมือ ยืนอยู่หน้าแผนที่ คิ้วขมวดเป็นปม
ข้างกายมีนายทหารเสนาธิการหลายนายยืนอยู่ แทบไม่กล้าหายใจ ก้มหน้ามองพื้น
"จะหนีไปเขาจื่อจินซานงั้นรึ?" เขาฟาดโทรเลขลงบนโต๊ะเสียงดังจนของบนโต๊ะกระเด็นกระดอน "ที่นั่นยังมีอะไรอีก? ฐานปืนใหญ่ของกองพลที่สิบหกก็ถูกถล่มราบแล้ว พวกนั้นจะกลับไปตายทำไม?"
ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก
เขาเดินวนไปมาแบบเอามือไพล่หลังอยู่สองก้าว จู่ๆ ก็ตาเหลือบ หยุดชะงัก หันกลับไปก้มลงบนแผนที่
นิ้วไล่ตามทิศทางเคลื่อนไหวของหน่วยนั้นไปข้างหน้า จนถึงทิศทางของเขาจื่อจินซาน
เขาจ้องมองเส้นนั้นนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วฟาดโต๊ะอีกครั้ง ตวาดลั่น
"ไม่ใช่! พวกมันไม่ได้กลับไปตาย แต่ตั้งใจจะดึงความสนใจของเราให้กลับไป!"
เงยหน้าขึ้น มองกวาดตามนายทหารเสนาธิการ
"กองพลที่สิบหกยังไม่มีผู้บังคับกองพล ไม่มีเอกภาพในการบัญชาการ ที่นั่นยังมีคลังพัสดุ พวกมันอยากทำสงครามกองโจร ถ่วงเวลาเราเอาไว้!"
"คำสั่ง!" ผู้บังคับกองพลที่เก้ายืดตัวตรง "กรมนั้นของกองพลที่หก หยุดการโอบล้อมอ้อมกว้างทันที ทิ้งกระสุนและพลปืนใหญ่ไว้บนถนนหลวง เบาเครื่องเดินทัพเร่งด่วน ตัดเส้นทางด้านหลังของพวกมัน กรมซากาตะบีบจากด้านหน้าให้แน่นขึ้น ก่อนฟ้ามืด ข้าต้องการเห็นผลการรบ!"
"ฮัย!"
นายทหารคนสนิทตอบรับเสียงดังลั่น แล้วหันหลังวิ่งออกไป
ผู้บังคับกองพลที่เก้าก้มลงบนแผนที่อีกครั้ง มองดูลูกศรพวกนั้น
ปากบอกว่าไม่กลัว แต่ในใจก็ยังไม่ค่อยสบายใจนัก
คนพวกนี้ไม่เหมือนทหารหนีทัพ พวกมันเหมือนหน่วยรบพิเศษชั้นยอด ทหารหนีทัพมีแต่จะหนีไปให้ไกล แต่พวกมันกล้ากลับหลังหัน