ออกจากห้องบัญชาการของยามาดะ ยูอิจิแล้ว เสนาธิการก็นำอาคิยามะไปจัดการเรื่องการรับตำแหน่งพลโทจนเสร็จ
ชุดนายพล อินทรธนู ตราประทับผู้บังคับกองพล ส่งมอบให้เขาครบชุด จากนั้นเสนาธิการก็หยิบคำสั่งลับปิดผนึกออกมาอีกฉบับ ภายในสามวัน ให้รวบรวมกองพลที่เก้าที่เหลืออยู่ จัดการส่งมอบภารกิจป้องกันให้เรียบร้อย แล้วลงใต้ไปแนวหูโจวทันที
อาคิยามะยืนอยู่บนขั้นบันไดหน้าตึกกองบัญชาการกองทัพภาค มองไปยังถนนที่ไม่ไกลนักซึ่งถูกระดมยิงจนยังซ่อมไม่เสร็จดี ในใจพลันรู้สึกเลื่อนลอย
ตามหลักแล้ว ผู้บังคับกองพลน้อยของกองพลหนึ่ง ๆ จะไม่เลือกโดยตรงจากผู้บังคับกองพลน้อยในหมู่พวกเขา ส่วนใหญ่จะดึงมาจากในประเทศ
แต่เขากลับได้เป็นเสียอย่างนั้น อาศัยปืนครกของเฉินกุยยิงใส่แท้ ๆ ระเบิดจนผู้บัญชาการตาย ระเบิดจนผู้บังคับกองพลตาย ระเบิดจนไม่มีใครยอมมารับช่วงต่อกองทัพพัง ๆ นี้ ถึงได้ตกมาถึงเขา
ก้มลงมองชุดพลโทในมือ ชุดนายพลที่เฝ้ารอมากี่ปี วันนี้ได้สวมใส่จริง ๆ กลับกดทับจนหายใจไม่ออก
ล้อมปราบเฉินกุยด้วยสองกองพล?
เขารู้ดีถึงขั้นตอนการล่มสลายของกองพลน้อยที่ 127 ปืนใหญ่วิถีโค้ง 105 มม. แปดกระบอก ระยะยิงสิบกิโลเมตร จะยิงตรงไหนก็โดน คิดแล้วก็ให้หลังคอเย็นวาบ
"ต้องหาทางติดต่อนะ!"
อาคิยามะท่องในใจ มุมปากเผยรอยยิ้มขมขื่น
"อะไร ๆ ก็คุยกันได้นี่ อยู่ว่าง ๆ ก็แอบปาลูกกระสุนมาเลย รสชาติมันแย่เกินไป!"
ในขณะเดียวกัน
ทางเหนือของภูเขาเทียนมู่
เฉินกุยและโจวหวยหย่วนกำลังนั่งอยู่บนก้อนหิน มองดูกลุ่มคนงานจากโรงงานสรรพาวุธเดิมที่ตามมาจากจินหลิงปรับตั้งเครื่องจักร
ที่นี่คือถ้ำหินงอกหินย้อยธรรมชาติอันกว้างขวาง ปากถ้ำมีเถาวัลย์หนาห้อยลงมา นอกเถาวัลย์ยังมีผ้าใบและผ้าใบน้ำมันบังอยู่ กั้นอากาศเย็นข้างนอกไว้