เมิ่งเซิงนิ่งอึ้งไป ในรายชื่อนั้นมีหลายชื่อที่คุ้นตา
เสี่ยวเหมยอิงนับเป็นบุคคลระดับตำนานในแวดวงตระกูลมั่งคั่งของเมืองหลวง เธอส่งน้องชายเข้าคุกด้วยมือตัวเอง ก่อนขึ้นนั่งตำแหน่งประธานบริษัทเซี่ยวเจี้ย เธอไม่เคยแต่งงาน และภายใต้การบริหารของเธอมานานกว่าสิบปี บริษัทเซี่ยวเจี้ยก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ
เลี้ยงนายแบบไว้สักสองสามคนก็ถือว่าปกติอยู่แล้ว
ในรายชื่อผู้หญิงที่เลี้ยงดูชายหนุ่มไว้ คนอื่น ๆ มีสวีรั่วอวิ๋น ทายาทสาวสังคมชั้นสูงวัยเพียงยี่สิบแปดปีอยู่ด้วย
ส่วนใหญ่ที่เหลือล้วนเป็นคนที่แต่งงานแล้ว
ธุรกิจของหวังฉงงหัวก็เรียกได้ว่าตอบสนองความต้องการของคุณหญิงในตระกูลมั่งคั่งได้ส่วนหนึ่ง
ไม่แปลกที่ธุรกิจจะรุ่งเรือง กำไรแค่ครึ่งปีก็สูงขนาดนี้แล้ว
กิจการของเธอดำเนินมาไม่ถึงหนึ่งปี ก็มีลูกค้าแล้วถึงสามสิบหกคน
ปีหน้าหากขยายกิจการต่อไป จำนวนคงเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่าสองเท่าแน่
เมิ่งเซิงพอนึกถึงเงินปันผลก้อนนั้น ก็รู้สึกทุกข์ใจอย่างยิ่ง
เงินพวกนี้ร้อนมือยิ่งกว่ามันเผาเสียอีก
แต่จะหาหลักฐานยืนยันเรื่องนี้มาได้อย่างไรกัน?