หลังอธิบายจบ หลินหย่วนโจวถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองรีบร้อนอธิบายไปทำไมกัน?!
พวกเขาสองคนบริสุทธิ์ใจต่อกันแท้ ๆ แต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนถูกจับได้ว่ากำลังนอกใจกันอยู่ล่ะ!!
แต่พูดออกไปแล้ว หลินหย่วนโจวจึงทำได้แค่เม้มปากเงียบ
เสิ่นเจียเหอไม่ได้แกล้งเขาต่อ
กลิ่นคาวเลือดที่ติดมาจากห้องใต้ดินเหม็นไม่น้อยจริง ๆ
“เอาละ ไปอาบน้ำเถอะ ฉันเชื่อคุณแล้ว” เสิ่นเจียเหอกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
หลินหย่วนโจวอ้าปากเหมือนจะพูด แต่ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงเอ่ยออกมาประโยคหนึ่งว่า “ผมไปอาบน้ำก่อนนะ”
พูดจบก็รีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ
เสิ่นเจียเหอนอนคว่ำอยู่บนเตียง พยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งเห็น
ห้องใต้ดินซ่อนอยู่มิดชิด หาเจอได้ยาก เมื่อครู่เธอลงไปอย่างรีบร้อน จึงทำได้แค่กวาดตามองเร็ว ๆ และไม่ทันเห็นเบาะแสอะไรชัดเจน
จากสิ่งที่เห็น ประกอบกับ ‘ตุ๊กตา’ ในห้อง ห้องใต้ดินน่าจะเป็นสถานที่ที่ลั่วลั่วผ่าศพ
พรุ่งนี้กลางวันค่อยไปดู บางทีอาจพบเบาะแสอะไรบ้าง
เสียงน้ำไหลซู่ซ่าในห้องน้ำพาความคิดของเสิ่นเจียเหอย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่พวกเขาเคยอยู่ด้วยกัน
ทั้งคู่ยังหนุ่มสาว ร่างกายแข็งแรง แถมยังชอบหาเรื่องวุ่นวาย
ปกติถ้าหลินหย่วนโจวเริ่มอาบน้ำ ก็หมายความว่าคืนนั้นจะต้องมีสักรอบ
พอคิดถึงเรื่องนั้น เสิ่นเจียเหอก็ถอนหายใจเบา ๆ
ตอนนี้หลินหย่วนโจวสูญเสียความทรงจำก่อนหน้านี้ไปหมดแล้ว แม้แต่จูบก็ยังเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย
พอนึกถึงครั้งแรกของพวกเขา เสิ่นเจียเหอก็ไม่คาดหวังอะไรแล้ว
เสิ่นเจียเหอนอนอยู่บนเตียงอย่างเบื่อ ๆ ล้วงกระเป๋าหยิบตุ๊กตาออกมา