เสิ่นเจียเหอกดไฟแช็กอยู่หลายครั้ง ก่อนจะวางมันลง
หลินหย่วนโจวมีสีหน้ายินดี คิดว่าเสิ่นเจียเหอทำใจเผาไม่ลง
“เจียเหอ...” เขามองเธอด้วยแววตาลึกซึ้ง
แต่ยังไม่ทันดีใจได้กี่นาที ก็เห็นเสิ่นเจียเหอล้วงกระเป๋า หยิบเหล้าขวดหนึ่งออกมาแล้วเทราดลงบนตัวตุ๊กตาจนหมด
อืม ผ้าของตุ๊กตาตัวนี้ค่อนข้างหนา เผายาก
พอราดเหล้าแล้วจุดไฟอีกครั้ง เปลวไฟก็ลุกพรึ่บขึ้นมา
หลินหย่วนโจว: “...”
ผู้หญิงคนนี้ไม่มีหัวใจเลยหรือไง!!!
บางทีสายตาน้อยเนื้อต่ำใจของหลินหย่วนโจวคงเด่นชัดเกินไป เสิ่นเจียเหอจึงจำต้องเงยหน้ามอง
พอเห็นหน้าตาหลินหย่วนโจวชัด ๆ เธอก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง
ไม่ได้ หน้าตาแย่เกินไป
ตัวประหลาดตัวอื่นจะหน้าตาแย่ก็ช่าง ไม่เกี่ยวกับเธอ
แต่ถ้าหลินหย่วนโจวหน้าตาแย่ เธอคงกินเขาไม่ลงเมื่อเห็นหน้าในอนาคต
หลินหย่วนโจวกัดฟันด้วยความโมโห “เสิ่นเจียเหอ!!! คุณใจร้ายถึงขนาดนี้ได้ยังไง! ที่ผ่านมาผมใส่ใจคุณมาตลอด มันไม่มีความหมายเลยหรือไง!!”
“ก็ถือว่าคุณซวยเอง” เสิ่นเจียเหอตอบโดยไม่เงยหน้า
หลินหย่วนโจว: “...”
ผู้หญิงใจร้าย!!
เห็นสีหน้าน้อยเนื้อต่ำใจของหลินหย่วนโจวแล้ว เสิ่นเจียเหอจึงอธิบายสั้น ๆ “ถ้าฉันไม่เผา เรื่องวุ่นวายนี้ก็ไม่มีวันจบ ถ้าฉันตายขึ้นมา คุณคงเสียใจยิ่งกว่าเดิม”
เปลวไฟบนตัวตุ๊กตาพุ่งสูง ไม่นานก็กลืนตุ๊กตาทั้งตัว
หลินหย่วนโจวที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็มีเปลวไฟสีแดงลุกขึ้นบนร่างกายเช่นกัน ขณะไฟเผาไหม้ร่าง เขากำสายน้ำสีดำที่พยายามหนีไว้ในมือ ยืนนิ่งอยู่กับที่