คนในกองผลิตส่วนใหญ่พอทำงานที่อยู่ในมือเสร็จ ก็จัดสรรเวลาที่เหลือกันเอง หลังเลิกงานจะไปไหน คนอื่นก็ไม่ค่อยสนใจนัก
ไม่อย่างนั้น ตามที่ซูอันพูดไว้จริง ๆ แล้วปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทแต่ไม่เข้าร่วมทำงาน ย่อมทำให้คนอื่นสังเกตเห็นความผิดปกติได้ง่าย
แต่เพราะลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวลงแปลงนา จึงดึงดูดความสนใจจากสมาชิกหน่วยผลิตไม่น้อย
ก่อนหน้านี้ตอนทั้งคู่ยังไม่ได้ลงนา สมาชิกหน่วยผลิตก็ไม่รู้ว่าปัญญาชนชายที่เพิ่งมาใหม่สองคนนี้ทำงานเก่งขนาดไหน
ตอนนี้พอเห็นว่าลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวต่างก็เป็นคนขยันทำงานคล่องแคล่ว หลายคนก็เริ่มคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา
โดยเฉพาะสาว ๆ ในหน่วยผลิต
แค่ทำงานเก่งก็ว่าแล้ว ทั้งคู่ยังต่างจากคนชนบท แถมหน้าตาดีมากอีกด้วย
ก่อนหน้านี้สาว ๆ ในชนบทก็ใช่ว่าจะไม่เคยชอบปัญญาชนชายจากในเมือง แต่คนในครอบครัวต่างพูดกันว่า หน้าตาดีแล้วจะมีประโยชน์อะไร ลองดูปัญญาชนชายที่ถูกส่งลงชนบทพวกนั้นสิ แต่ละคนอ่อนแอเสียยิ่งกว่าอะไร
ถ้าแต่งงานด้วยจริง ๆ จะหวังให้พวกเขาเลี้ยงครอบครัวได้หรือไง?
หน้าตาดีเอามากินแทนข้าวไม่ได้ คนมีความสามารถต่างหากถึงจะสำคัญ
ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวไม่เหมือนกัน ทั้งหน้าตาดีทั้งทำงานเก่ง ต้องได้รับการยอมรับจากครอบครัวแน่
วันรุ่งขึ้นตอนลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวมาทำงานอีกครั้ง ก็เห็นป้าสูงวัยหลายคนเดินเข้ามาหา
ลู่เจิ้นถิงหน้าตาดีกว่าอยู่แล้ว แต่ใบหน้าที่เย็นชาตลอดเวลาทำให้คนรู้สึกว่าเข้าถึงยาก