หลังจากทั้งสองคนกลับไปแล้ว ซุนซินซินก็เริ่มบ่นให้ซูอันฟัง “อันอัน ฉันว่าช่วงนี้ปัญญาชนหนุ่มสาวคนหนึ่งที่จุดพักของเราทำท่าทีแปลก ๆ กับฉันนะ”
พอซูอันได้ยินซุนซินซินพูดอย่างนั้น ก็หันมามองเด็กสาวด้วยความสงสัย
ซุนซินซินอธิบายว่า “ก็เฮ่าเจี้ยนเซ่อนั่นไง ช่วงนี้ชอบมาหาฉัน คอยเอาอกเอาใจอยู่เรื่อย
ฉันก็ไม่ได้ต้องการให้เขาช่วยสักหน่อย จะมาทำตัวกระตือรือร้นทำไม? เธอว่าเขาคิดจะจีบฉันหรือเปล่า”
ตอนที่ซูอันเห็นซุนซินซินพูด เธอก็ทำปากยื่น แก้มกลมป่องนุ่มนิ่ม
เด็กสาววัยนี้น่ารักมาก แถมผิวยังดูเต่งตึงมีน้ำมีนวล ชวนให้คนเห็นแล้วอยากหยิกแก้มสักที
“เป็นไปได้มั้ง ซินซินของเราน่ารักขนาดนี้ มีคนชอบก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ”
พอได้ยินซูอันพูดแบบนั้น ซุนซินซินก็ยิ่งกลุ้มใจ “แต่ฉันไม่อยากคบใคร แล้วฉันก็รู้สึกว่าเฮ่าเจี้ยนเซ่อไม่น่าใช่ผู้ชายดี ๆ
เขาสนิทกับสมาชิกหญิงในหน่วยผลิตตั้งหลายคน ผู้ชายแบบนี้ฉันไม่มีทางชอบหรอก”
แม้ซุนซินซินจะใสซื่อ แต่ก็ไม่ได้หลอกง่าย ๆ ซูอันจึงยิ่งรู้สึกโล่งใจ
“อืม ต่อไปถ้าเจอเขาก็อยู่ให้ห่างไว้”
“ได้เลย อันอัน ฉันรู้แล้ว”
ทั้งสองเพิ่งกลับมาได้ไม่นาน หัวหน้าหน่วยผลิตก็แวะมาหาพวกเธอเพื่อแจ้งว่าพรุ่งนี้ให้ไปเอาพัสดุที่ตัวอำเภอ
ก่อนลงชนบท พวกเธอส่งพัสดุมาให้ตัวเอง ข้างในมีแต่ของกันหนาวสำหรับฤดูหนาว
“อันอัน พรุ่งนี้พาฉันไปด้วยนะ ฉันอยู่ที่หน่วยผลิตทั้งวันก็ไม่มีอะไรทำ อยากไปเดินเล่นในตัวอำเภอ แล้วก็ซื้อเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนฤดูสักสองชุด”