หลังจากนั่งลงแล้ว พอเห็นอาหารเต็มโต๊ะ ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวก็รู้สึกว่าตัวเองจะได้อิ่มหนำสำราญอีกครั้ง
ตอนนี้พวกเขาต้องเห็นคุณค่าของวันที่ยังอยู่กับหน่วยผลิตหมู่บ้านอวี่โถวให้ดี จะได้กินให้เต็มที่หน่อย
เพราะพอออกจากที่นี่ไปแล้ว ก็คงไม่ได้กินของอร่อยพวกนี้อีก
บนโต๊ะอาหาร ซูอันกับอีกสองคนต่างตั้งใจตักกินน้อยลง เพื่อให้ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวได้กินมากขึ้น
ปกติพวกเธอก็กินของดีแบบนี้อยู่บ่อย ๆ เลยไม่ได้รู้สึกอยากกินเป็นพิเศษ
แต่ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวไม่เหมือนกัน พวกเขาออกไปตั้งหลายวัน ดูสิ ผอมลงไปขนาดไหนแล้ว
กินเสร็จ ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวก็นั่งคุยอยู่ที่บ้านซูอันพักหนึ่ง
พวกเขาคุยกันสั้น ๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้
ไม่คิดเลยว่าหลังจากพวกเขาออกไป หน่วยผลิตจะเกิดเรื่องตั้งมากมาย
คุยเรื่องชาวบ้านกันอยู่พักหนึ่ง ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวถึงกลับไปยังจุดพักปัญญาชนหนุ่มสาว
พอเก็บงานที่เหลือของภารกิจทางนี้เสร็จ พวกเขาก็ต้องจากไปแล้ว
ลองคำนวณดู อย่างมากก็คงอยู่ที่นี่อีกครึ่งเดือนถึงหนึ่งเดือน
แต่ก่อนกลับ ลู่เจิ้นถิงคิดว่าต้องสารภาพรักกับซูอันให้ได้ เพื่อบอกความรู้สึกของตัวเอง
วันถัดจากวันที่ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวกลับมา เฉิงซือหยวนก็มาพร้อมคนอื่นที่หน่วยผลิตหมู่บ้านอวี่โถวอีกครั้ง
พอเห็นเฉิงซือหยวนพาคนมา สมาชิกหน่วยผลิตหลายคนก็พากันพูดถึงเรื่องนี้