ทรัพย์สินมีมากมายขนาดนั้น ใครจะยอมยกให้คนอื่นไปเปล่า ๆ
ในเมื่อเข้ากระเป๋าซูอันแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรต้องคืนกลับไป
ตอนเจ้าหน้าที่ตำรวจสอบสวน ซูอันก็บอกไปตรง ๆ ว่าตอนนั้นเธอไปที่บ่อน้ำและไม่เห็นอะไรเลย
หลังจากทำให้คนพวกนั้นหมดสติ เธอก็รีบไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจก็รู้กันอยู่แล้ว
หลังจากตำรวจอำเภอรายงานผลการสอบสวนให้ตำรวจเมืองทราบ ทุกคนที่สถานีตำรวจเมืองต่างก็สงสัย แต่ก็ไม่มีหลักฐานจะบอกว่าเป็นฝีมือซูอัน
เพราะซูอันไม่มีทางขนสมบัติมากมายขนาดนั้นออกไปได้ในเวลาอันสั้น
อย่าลืมว่าสิ่งของพวกนั้นมีตั้งหลายสิบหีบ ไม่ใช่ของเล็กน้อยเสียหน่อย
ต่อให้ซูอันมีแรงยกไหว แต่ถ้าจะขนย้ายโดยไม่ให้ใครรู้และไม่ทำให้คนแตกตื่น ก็เป็นไปไม่ได้
พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจไปสอบถามชาวบ้านแถวย่านที่พี่เจ็ดพักอยู่แล้ว ไม่มีใครเห็นว่ามีคนขนของออกไป
เมื่อเป็นเช่นนี้ สมบัติชุดนี้ก็ทำได้เพียงสรุปว่าหายไปอย่างไร้ร่องรอย จะกล่าวหาว่าซูอันเอาไปไม่ได้
เรื่องจึงยุติลงชั่วคราวเช่นนี้
ผลการตัดสินโทษของหวงจงกับพวกก็ออกมาแล้ว
หวงจงก่อเรื่องทำร้ายประเทศชาติและประชาชนไว้มากมาย จึงถูกตัดสินประหารชีวิต
พรรคพวกของเขาบางคนก็ถูกตัดสินประหารชีวิตเช่นกัน ส่วนคนที่รอดโทษประหารก็ต้องเข้าไปอยู่ในคุกหลายสิบปีหรือไม่ก็ตลอดชีวิต
ในวินาทีที่ถูกประหาร หวงจงถึงได้รู้สึกเสียใจ