ถ้าไม่ใช่เพราะซูอัน เธอคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้แน่
ตอนนี้เสิ่นหรูอี้ยังฝืนประคองตัวอยู่ ก็เพื่อรอวันที่ตัวเองมีโอกาสแก้แค้น
ซูอันทำให้เธอต้องเจ็บหนักขนาดนี้ เธอจะเอาคืนให้ได้ และจะทำให้ชีวิตของซูอันไม่มีความสุขเหมือนกัน
ส่วนซูอันกลับมีชีวิตต่างจากเสิ่นหรูอี้โดยสิ้นเชิง เธอใช้ชีวิตอย่างเบิกบานอยู่ในหน่วยผลิตหมู่บ้านอวี่โถว
พอไม่มีตัวประหลาดอย่างเสิ่นหรูอี้อยู่ด้วย ซูอันก็รู้สึกว่าชีวิตช่วงนี้มีความสุขขึ้นมาก
เมื่อไม่มีเสิ่นหรูอี้ จุดพักปัญญาชนหนุ่มสาวก็สงบขึ้นไม่น้อย
ตอนนี้อากาศค่อย ๆ เย็นลง งานไร่นาแถวหมู่บ้านอวี่โถวก็แทบจะเสร็จหมดแล้ว
ถึงงานไร่นาจะเสร็จแล้ว แต่สมาชิกหน่วยผลิตก็ไม่ได้ว่างกัน
เพราะทุกคนต้องเตรียมตัวรับฤดูหนาว
อากาศทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือหนาวเย็นมาก ก่อนจะถึงช่วงหลบหนาวจึงต้องกักตุนฟืนกับเสบียงไว้ให้มากหน่อย ทั้งยังต้องหมักผักดองเพิ่ม ไม่อย่างนั้นพอฤดูหนาวที่แท้จริงมาถึง ก็จะออกไปไหนไม่สะดวก
ซุนซินซินพูดกับซูอันด้วยว่า ไว้พวกเธอไปซื้อผ้ากลับมาจากอำเภอ แล้วตัดเสื้อบุนวมเพิ่มอีกสักสองชุด
ตัดเสื้อบุนวมแบบหนา ๆ จะได้ไม่หนาวในช่วงฤดูหนาว
ซูอันเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ พวกเธอตัดเสื้อกันหนาวหนา ๆ สักสองชุดได้
กลางฤดูหนาว ถ้าไม่มีเสื้อคลุมบุนวมหนา ๆ ออกไปข้างนอกก็ต้องหนาวจนตัวแข็งแน่
ที่จริงผ้าที่บ้านยังเหลืออยู่ แต่ซื้อเพิ่มอีกก็ได้