การกระทำกะทันหันของเสิ่นหรูอี้ทำให้เจ้าหน้าที่สหกรณ์ประชาคมสองคนกับหวังเว่ยหัวตกใจไม่น้อย
นี่ถึงกับเลือดตกยางออกเลย!
โชคดีที่ซูอันเก่งพอตัว ไม่อย่างนั้นคงมีคนตายไปแล้ว!
ถ้าเกิดมีคนตายขึ้นมาจริง ๆ ย่อมส่งผลเสียต่อหน่วยผลิต และต่อสหกรณ์ประชาคมเช่นกัน
หวังเว่ยหัวหันไปด่าเสิ่นหรูอี้ที่นอนอยู่บนพื้น «ปัญญาชนเสิ่น แค่ติดสินบนก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังคิดจะฆ่าคนอีกหรือ?»
ถ้าไม่ใช่เพราะกังวลว่าจะกระทบผลประโยชน์ของหน่วยผลิต คนแบบนี้คงถูกส่งไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจัดการแล้ว
แต่เมื่อคิดถึงการประเมินผลงานของหน่วยผลิตแล้ว บางเรื่องก็ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไม่ได้
เจ้าหน้าที่สหกรณ์ประชาคมทั้งสองคนเองก็ตกใจไม่น้อย
พวกเขามาด้วยเพื่อช่วยจัดการเรื่องนี้ หากมีคนตายขึ้นมา พวกเขาย่อมหนีความรับผิดชอบไม่พ้น
เสิ่นหรูอี้คนบ้า นี่คิดจะลากพวกเขาไปตายด้วยหรือไง!
ซูอันไม่ได้สนใจเสิ่นหรูอี้ แต่หันไปมองลู่หว่านถิง «บาดเจ็บมากไหม?»
ลู่หว่านถิงรู้สึกว่าแผลที่แขนเจ็บมาก แต่ความจริงไม่ได้ร้ายแรงนัก แผลไม่ลึก
ถ้าเสิ่นหรูอี้แทงลึกกว่านี้อีกนิด แขนของเธออาจใช้การไม่ได้แล้ว
«พี่อัน ฉันไม่เป็นไรค่ะ แค่ทำแผลพันไว้ก็หายแล้ว»
ซูอันดูแผลของลู่หว่านถิงแล้ว เห็นว่าไม่ร้ายแรงจริง ๆ
เสิ่นหรูอี้ควรดีใจที่ทำร้ายลู่หว่านถิงไม่หนัก ไม่อย่างนั้นซูอันคงให้เธอชดใช้ด้วยชีวิตแน่
«เดี๋ยวฉันทำแผลให้»