พอผู้อำนวยการเผิงได้ยินคำพูดของซูอัน ก็เหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้ได้
ถ้าเป็นคนอื่นพูดแบบนี้ ผู้อำนวยการเผิงอาจไม่เชื่อก็ได้
แต่พอซูอันเป็นคนพูด เขากลับเชื่อสนิทใจ
ถึงอย่างไรเขาก็เคยเห็นฝีมือของซูอันมาแล้ว
ในเมื่อเธอบอกว่าทำได้ ส่วนใหญ่ก็ต้องทำได้จริง
เพียงแต่ผู้อำนวยการเผิงไม่คิดเลยว่าซูอันจะเก่งถึงขั้นนี้ แค่ดูชิ้นส่วนเครื่องจักรที่ผลิตไม่ได้มาตรฐานของประเทศหัวกั๋ว เธอก็ถอดเทคโนโลยีการผลิตเครื่องจักรของพวกเขาออกมาได้
“ดี ดีมาก แบบนี้ยอดเยี่ยมไปเลย
สหายซู ขอแค่คุณผลิตเครื่องจักรพวกนี้ได้ ต่อให้ต้องใช้เวลาหลายวันก็ไม่เป็นไร ต่อให้คุณยุ่งต่ออีกหลายเดือนก็ไม่มีปัญหา”
ซูอันเห็นผู้อำนวยการเผิงพูดแบบนั้น จึงตอบว่า “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะทำแบบเครื่องจักรออกมา ส่วนทางผู้อำนวยการเผิงก็ให้โรงงานเตรียมผลิตชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่ฉันต้องใช้ด้วยนะคะ”
ผู้อำนวยการเผิงรับปากทันทีว่าไม่มีปัญหา
เมื่อจัดการเรื่องนี้เสร็จ ซูอันก็เริ่มคิดจะออกแบบแบบแปลน
ผู้อำนวยการเผิงรีบจัดหาที่พักรับรองให้ซูอัน เพื่อให้เธอวาดแบบได้อย่างตั้งใจ
ซูอันใช้เวลาที่ที่พักรับรองตลอดช่วงบ่ายและต่อเนื่องไปจนถึงกลางคืน ในที่สุดก็วาดแบบเครื่องจักรออกมาได้
นอกจากนี้ เธอยังวาดและระบุชิ้นส่วนที่ต้องใช้ในการผลิตเครื่องจักรครั้งนี้ไว้ครบแล้ว
รอให้โรงงานเครื่องจักรผลิตชิ้นส่วนเสร็จ จากนั้นซูอันก็ใช้เวลาประกอบเครื่องจักรได้เลย