“โอ๊ย ไม่คิดเลยว่าลูกสาวบ้านหวังจะหน้าด้านขนาดนี้ ถึงกับไปมีอะไรกับผู้ชายแล้ว! จุ๊ ๆ ไม่รู้ว่าบ้านหวังสั่งสอนกันยังไง ถ้าฉันเลี้ยงลูกสาวแบบนี้ออกมาได้ ฉันคงตีให้ตายไปเลย”
“นั่นสิ ใครจะคิดว่าหวังเจวียนเจวียนจะเป็นผู้หญิงสำส่อนแบบนี้
ก่อนหน้านี้ยังคิดอยู่ว่าหลี่เถี่ยเกินรังแกเธอหรือเปล่า ดูตอนนี้แล้ว ไม่แน่ว่าเธอคงอยากได้ผู้ชายเอง ถึงได้ปีนขึ้นเตียงเขาไป”
“ใช่ ๆ ไม่อย่างนั้นเธอนอนหลับสบายอยู่ที่บ้าน หลี่เถี่ยเกินจะมัดตัวเธอมาได้ยังไง? ถ้าเธอไม่ได้เต็มใจ จะไม่รู้สึกตัวเลยหรือไง?
นี่คงถูกคนจับได้ เลยตั้งใจเกาะแกะไม่ยอมปล่อยหลี่เถี่ยเกินแน่ ๆ!”
“……”
“……”
เมื่อได้ยินเสียงวิจารณ์รอบข้าง หลี่เถี่ยเกินก็ยิ่งได้ใจ
เขามองคนบ้านหวังแล้วพูดว่า “เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว พูดอย่างอื่นก็ไม่มีประโยชน์
ผม หลี่เถี่ยเกิน ไม่ใช่คนไร้เหตุผล
ไม่ว่าเรื่องนี้ผมจะถูกบังคับหรือไม่ แต่ผมก็ได้นอนกับลูกสาวบ้านคุณแล้ว
เอาอย่างนี้ ผม หลี่เถี่ยเกินจะรับผิดชอบ ยินดีแต่งหวังเจวียนเจวียนกลับบ้าน”
ครอบครัวหวังจะยอมให้หวังเจวียนเจียนแต่งเข้าบ้านหลี่ได้อย่างไร
ดูนิสัยหลี่เถี่ยเกินแล้ว ถ้าหวังเจวียนเจียนแต่งเข้าไปจริง ใครจะรู้ว่าเธอจะถูกทำร้ายจนตายหรือเปล่า
ไม่ว่าอย่างไร หวังเจวียนเจียนก็เป็นลูกสาวที่บ้านพวกเขาทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก จะปล่อยให้เธอกระโดดลงหลุมไฟไม่ได้
แม่หวังถ่มน้ำลายใส่หน้าแม่เถี่ยเกินทันที
“แกไม่ส่องกระจกดูตัวเองเสียก่อน หลี่เถี่ยเกินคู่ควรกับลูกสาวบ้านฉันตรงไหน? ฝันหวานไปเถอะ!”