โดยเฉพาะผู้หญิงชั้นยอดอย่างซูอัน มีโอกาสสูงมากที่พี่เลี่ยงจะเก็บไว้เสวยสุขคนเดียว
หวงเลี่ยงจ้องซูอันบนเตียงแวบหนึ่ง ก่อนพูดว่า “หน้าตาสวยจริง ๆ สวยกว่าดาราหญิงเสียอีก
ครั้งนี้พวกแกทำได้ดีมาก รอพี่เล่นจนพอใจแล้ว จะให้พวกแกได้ลองลิ้มรสด้วย จะได้มีความสุขกันถ้วนหน้า”
พอได้ยินคำพูดของหวงเลี่ยง ลูกน้องหลายคนก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา
พี่เลี่ยงนี่เป็นคนดีจริง ๆ ผู้หญิงชั้นยอดขนาดนี้ยังยอมแบ่งให้พวกพี่น้องอย่างพวกเขาได้ลิ้มลองด้วย
“ขอบคุณพี่เลี่ยง ต่อไปพวกเราจะตั้งใจทำงานให้พี่เลี่ยงมากขึ้นแน่นอน”
“ใช่ พี่เลี่ยงมีน้ำใจกับพวกเราขนาดนี้ มีสุขก็แบ่งให้พวกเราร่วมสุขด้วย พวกพี่น้องอย่างเราต้องทำงานให้ดี ตอบแทนพี่เลี่ยงให้ได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของลูกน้อง หวงเลี่ยงก็พอใจมาก
ที่จริงถ้าวันนี้ซูอันไม่ได้ล่วงเกินเขา ผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้เขาคงตัดใจเอามาแบ่งให้พี่น้องคนอื่นไม่ได้
แต่เมื่อนึกถึงคำพูดที่ซูอันพูดกับเขา หวงเลี่ยงก็คิดว่าต้องสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ให้เข็ดเสียหน่อย
ซูอันได้ยินบทสนทนาระหว่างหวงเลี่ยงกับลูกน้องของเขาแล้วรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างยิ่ง ขณะเดียวกันก็ยิ่งแน่วแน่ที่จะกำจัดภัยให้ประชาชน
ไม่อย่างนั้น หากมีคนเลวแบบนี้อยู่ ไม่รู้ว่าจะทำร้ายผู้หญิงดี ๆ อีกกี่คน
ขณะที่หวงเลี่ยงกำลังจะเดินเข้าไปถอดเสื้อผ้าซูอัน จู่ ๆ ดวงตาของเธอก็ลืมขึ้น
หวงเลี่ยงตกใจจนสะดุ้งโหยง ไม่ใช่ว่าเธอโดนยาสลบจนหมดสติไปแล้วหรอกหรือ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงฟื้นขึ้นมาได้ล่ะ