บทที่ 54 ตามหาลูกสาวแท้ ๆ ให้เสิ่นหรูอี้ออกจากตระกูลเสิ่น
เรื่องนี้กระทบจิตใจคนมากเกินไป ไม่ต้องพูดถึงเซียวชิงเยว่ที่ยังทำใจยอมรับไม่ได้ในทันที แม้แต่เสิ่นชางเฟิงเองก็ไม่ต่างกัน
เมื่อรู้ว่าลูกสาวที่เขาทะนุถนอมมาหลายปีไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ส่วนลูกสาวตัวจริงกลับถูกสลับตัวไป เขาแทบเป็นลมหมดสติ
ภรรยาของเขายิ่งรับเรื่องนี้ได้น้อยกว่า ปฏิกิริยาเช่นนี้จึงเป็นเรื่องปกติ
เซียวชิงเยว่มองสามี «พี่เฟิง ลูกสาวตัวจริงของเรายังตามกลับมาได้จริง ๆ เหรอคะ?»
แม้แต่เธอเองก็ยังรู้สึกว่าความหวังริบหรี่เหลือเกิน
เด็กตัวเล็กแค่นั้นถูกทิ้งไว้บนเขา ไม่แน่ว่าคงถูกสัตว์ป่าคาบไปแล้วกระมัง
ต่อให้จะตามหา แต่ไม่มีเบาะแสเลยสักนิด แล้วจะไปหาที่ไหนได้
เสิ่นชางเฟิงกลัวว่าเซียวชิงเยว่จะคิดมาก จึงยืนยันหนักแน่น «ได้สิ ต้องหาเจอแน่นอน ลูกของเราจะต้องดวงแข็งและปลอดภัย พี่สังหรณ์ใจแรงมากว่าเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่»
คนในตระกูลเสิ่นต่างผลัดกันมาปลอบเซียวชิงเยว่
ทุกคนต่างรู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน
ในบ้านที่มีแต่ผู้ชายอย่างตระกูลเสิ่น มีเด็กผู้หญิงอยู่เพียงคนเดียว แต่กลับถูกคนสับเปลี่ยนตัวไป ทั้งครอบครัวรับเรื่องนี้ไม่ได้ ต่างก็อยากตามหาเสิ่นหรูอี้ตัวจริงให้พบ
หลังจากปล่อยให้เซียวชิงเยว่ทำใจอยู่พักหนึ่ง เสิ่นหวยจื้อ ประมุขตระกูลเสิ่น ก็เอ่ยเสียงเข้ม «ลูกแท้ ๆ ของตระกูลเสิ่นเราต้องตามกลับมาได้แน่ ลูกคนรอง ภรรยาของลูก พวกเธอลองคิดดูสิว่าควรจัดการเสิ่นหรูอี้ตัวปลอมที่อยู่ในบ้านอย่างไร»