ซูอันรีบขวางเด็กสาวไว้ «ซินซิน เธอซักเสื้อผ้าของเธอไป ส่วนของฉันซักเองก็พอ»
«ไม่เป็นไร ฉันช่วยซักให้พร้อมกันเลย»
ซูอันยังคงปฏิเสธ เสื้อผ้าทั่วไปยังพอว่า แต่ชุดชั้นในของเธอจะให้ซุนซินซินช่วยซักไม่ได้
เห็นซูอันยืนกราน ซุนซินซินจึงยอมเลิกดึงดัน
ซูอันหาคนมาขุดบ่อน้ำไว้ในลานบ้าน ตอนนี้ทั้งสองคนจึงใช้น้ำได้สะดวกมาก
ถ้าต้องไปอยู่ที่จุดพักปัญญาชนหนุ่มสาวแบบนั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าจะเหนื่อยหรือไม่ แค่เรื่องจุกจิกก็คงมีไม่น้อย
พอซักผ้าเสร็จ ก็ถึงเวลาเตรียมมื้อกลางวัน ซุนซินซินจึงเข้าไปในครัวเพื่อทำอาหาร
ส่วนซูอันกลับเข้าห้องไปฝึกพลังพิเศษ
เมื่อมองผืนดินสีดำในมิติ ซูอันก็ครุ่นคิดว่าจะปลูกอะไรสักอย่างดีไหม
ผักอะไรพวกนั้นเธอไม่คิดจะปลูก เพราะในยุคนี้ผักเป็นของที่ราคาถูกที่สุด
ของที่หายากในยุคนี้คือผลไม้หลากชนิด
ถ้าปลูกผลไม้ไว้ในมิติได้ ไม่เพียงจะมีผลไม้กินเองอย่างอิสระ พอเก็บเกี่ยวแล้วเอาไปให้หลี่ซานได้ แถมยังขายทำเงินได้อีกด้วย
ผลไม้เป็นของหายาก ราคาตามท้องตลาดจึงไม่ถูก
ติดอยู่แค่หาซื้อเมล็ดผลไม้แต่ละชนิดได้ยาก
ซูอันคิดว่าคราวหน้าตอนไปอำเภอแล้วเจอหลี่ซาน จะให้เขาช่วยหาทางดูว่าจะหาเมล็ดผลไม้มาสักหน่อยได้ไหม
ถ้าได้ต้นกล้ามาแล้ว เธอก็จะลองปลูกลงในผืนดินของมิติ
ซูอันฝึกพลังพิเศษอยู่พักหนึ่ง ทางซุนซินซินก็เตรียมอาหารเสร็จพอดี
กินมื้อกลางวันเสร็จ ซูอันก็ขึ้นเขาต่อ