คอมพิวเตอร์เปิดติดปกติ
หน้าจอสะอาดตา มีเบราว์เซอร์ โปรแกรมฟังเพลง โปรแกรมสื่อสารสารพัด และเกมอีกสองสามเกม
ไม่มีโปรแกรมแอนตี้ไวรัสจุกจิกให้รก
แค่จุดนี้ก็ชนะผู้หญิง 95% แล้ว
โปรแกรมเพนกวินตั้งค่าเปิดพร้อมเครื่องและล็อกอินอัตโนมัติ แต่ล็อกอินไม่สำเร็จ ขึ้นว่าไม่มีอินเทอร์เน็ต
เป็นไปตามคาด
ลู่สิงหย่วนเจอโฟลเดอร์ชื่อ "อัลบั้มรูป" บนหน้าจอเร็วมาก
คลิกเข้าไปดู เจอรุปนับพัน ฉันแม่งช็อกเลย ผู้หญิงชอบถ่ายรูปขนาดนั้นเลยเหรอ!
ข้ามรูปวิวถ่ายห่วยแตกพวกนั้นไป ลู่สิงหย่วนคลิกเปิดรูปคนตรง ๆ
หญิงสาวในรูปมีใบหน้ารูปไข่อวบอิ่มนุ่มนวล ผิวเนียนละเอียดใสกระจ่าง
มีบลัชออนสีชมพูจากธรรมชาติ ขี้งุ้งงุ้งเต็มสิบ
ดวงตากลมโตสีดำเป็นประกายแบบตาอัลมอนด์ ใสซื่อมีชีวิตชีวา แววตามีรอยยิ้มแฝงอยู่ ประกอบกับหน้าม้าตั้งตรงฟูฟ่องแบบไร้การจัดแต่ง คิ้วตาผ่อนคลายและเต็มไปด้วยพลัง
เวลายิ้มมุมปากยกเผยให้เห็นฟัน รอยยิ้มสดใสรักษาใจ ไม่มีความห่างเหินเลย เต็มไปด้วยกลิ่นอายสาวน้อยสุดมีชีวิตชีวา
จุดเด่นที่สุดคือทรงผมมวยคู่ของเธอ
เส้นผมชัดเจนเป็นเส้น ๆ ส่วนบนหัวกับหน้าม้ามีความฟูกำลังพอดี
ลู่สิงหย่วนมองหน้าคนในรูป ค่อย ๆ ซ้อนทับกับอวตารของกู้หว่านฉิงในความทรงจำของเขาจนสนิท
"แต่งรูปหรือเปล่าวะ?"
ลู่สิงหย่วนยิ้มไม่หยุด
เขาจินตนาการได้เลยว่า ถ้ากู้หว่านฉิงอยู่ข้าง ๆ เขาตอนนี้ ได้ยินคำพูดนี้ เธอต้องเอากำปั้นเล็ก ๆ มาเคาะเขาแน่นอน "พี่ฉิงเธอสวยแต่กำเนิดนะยะ จำเป็นต้องแต่งรูปด้วยเหรอ?"