เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: ฉันมีเฮกซ์สีรุ้งนับไม่ถ้วน!

ตอนที่ 11 เซรุ่มต้านซอมบี้

6 นาที· 1.3K คำ

แตะสัมผัส

เปิดใช้งาน

ได้รับ

[เซรุ่มซอมบี้ขั้นต้น ×2]

[ประเภท: สิ่งประดิษฐ์ฐาน]

[ระดับ: 1]

[คำอธิบาย: สามารถยับยั้งการติดเชื้อไวรัสจากการข่วนหรือกัดของซอมบี้ทั่วไป คำเตือน: ไม่มีผลกับเชื้อโรคจากซอมบี้กลายพันธุ์ ซอมบี้ระดับสูง และราชาซอมบี้]

ดวงตาของลู่สิงหย่วนสว่างวาบ

นี่เป็นของดีที่ช่วยชีวิตได้เลยนะ

เพราะเท่าที่รู้ในตอนนี้ ไวรัสซอมบี้ยังไม่มีทางรักษา หากถูกข่วนหรือกัด มีเพียงหนทางเดียวคือความตาย

แม้ว่าเขาจะมีปืนกลมือพลังไฟไร้ขีดจำกัด แต่ก็ไม่อาจรับประกันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะไม่ถูกซอมบี้ทำร้าย

แต่การมีเซรุ่มนี้ ก็เหมือนมีประกันอีกชั้นหนึ่ง

เขาวางเซรุ่มหนึ่งหลอดไว้ในตู้รถไฟ และพกอีกหลอดหนึ่งติดตัวไว้เผื่อยามฉุกเฉิน จากนั้นลู่สิงหย่วนก็ค่อย ๆ ก้าวลงจากรถ

สถานที่นี้คือตลาดขายส่งผลไม้เล็ก ๆ ที่ถูกทิ้งร้าง

ลังผลไม้เน่าเสียกองเป็นภูเขาเล็ก ๆ น้ำผลไม้เหลวสีน้ำตาลเน่าไหลนองเต็มพื้น อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานเน่าเหม็นจนคลื่นไส้

ลู่สิงหย่วนบีบจมูกพลางกวาดตามองรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

ยังไม่พบอันตรายใด ๆ

เขาเดินลึกเข้าไปในตลาดผลไม้อย่างช้า ๆ มองหาตำแหน่งของห้องเย็น

ผลไม้ข้างนอกเน่าเสียหมดแล้ว แต่ผลไม้ในห้องเย็นน่าจะยังกินได้นะ?

ถ้าหาผลไม้สดเจอได้ล่ะก็ จะรวยเละเลย!

ในโลกออนไลน์เราล้อเล่นกันไปอย่างนั้น แต่ในชีวิตจริงใครบ้างไม่อยากนั่งกินกล้วยหอมหวานในตู้รถไฟ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป