ใช่แล้ว ไม่ผิดแน่ จุดหมายปลายทางคือตรงนี้แหละ!
“เหรียญรถไฟ 20 เหรียญใช่ไหม?”
“ตอนนี้ฉันรวมครบแล้ว!”
“ถึงเวลาไปเที่ยวแบบว่าไปเลยไม่รอแล้ว!”
ลู่สิงหย่วนกัดฟัน กระทืบเท้า แล้วเปิดใช้งานสิ่งมหัศจรรย์วิเศษในมือทันที
ทันใดนั้น เหรียญรถไฟยี่สิบเหรียญก็กลายเป็นลำแสงวูบหนึ่ง ไหลเข้าไปในรูปปั้นมนุษย์ตัวเล็กนั้น
เห็นได้ชัดว่าตอนแรกรูปปั้นตัวเล็กยังดูซากๆ ไร้เรี่ยวแรง ราวกับถูกบีบคั้นจนหมดสภาพ แต่ในพริบตาก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ทุบคีย์บอร์ด ปาดโต๊ะ คว้ากระเป๋าหนีไปเลย!
เวรเอ้ย! โคตรโหด!
ลู่สิงหย่วนมองจนตาค้าง
แล้วเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหู
[เริ่มการเดินทางแบบว่าไปเลยไม่รอแล้ว!]
[ประกาศเดินรถ]
[สถานีต่อไป: ชานชาลาเดี่ยว·สุสานจักรวรรดิ!]
[สถานีนี้: ชานชาลาร้าง!]
[โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]
อะไร? อะไร? อะไรนะ!
ชานชาลาร้าง???
ลู่สิงหย่วนขยี้ตาอย่างแรง เพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองอ่านไม่ผิด แล้วก็รู้สึกได้เพียงแวบเดียวว่าตาพร่ามัวไปหมด
นี่มันพาฉันไปอยู่ที่ไหนกันเนี่ย!
อยู่ดีๆ ทำไมถึงโผล่ชานชาลาร้างออกมา มันถูกต้องแล้วเหรอ!
เขาคิดว่าคงจะเหมือนกับถึงสถานีปกติทั่วไป คือไปยังชานชาลาธรรมดา
แต่จากที่เห็นตอนนี้ เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองดูถูกพลังของสิ่งมหัศจรรย์วิเศษนี้ไปอย่างมหาศาล
มันพาคุณเดินทางไปยังชานชาลาพิเศษต่างหาก!
“ชานชาลาแบบนี้... ถ้าจะไปด้วยวิธีปกติ คงไม่มีทางไปถึงได้สินะ?”
ลู่สิงหย่วนรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ และกระสับกระส่ายใจจนอธิบายไม่ถูก
ห้านาทีต่อมา
รถไฟก็มาถึงสถานี
มีลูกแก้วเวทมนตร์ปริซึมหล่นลงมาหนึ่งลูก
ลู่สิงหย่วนสูดหายใจลึก แล้วเก็บมันขึ้นมา