และลู่สิงหย่วนก็อดรู้สึกประชดประชันไม่ได้
เพราะของวิเศษชิ้นนี้ มีรูปร่างเป็นคนตัวเล็ก ๆ กำลังทำงานอย่างบ้าคลั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ พลังแห่งความแค้นที่แผ่ออกมาจากตัวมันนั้นชัดเจนพอจะพิสูจน์ได้ว่ามันเป็นวัวงานขนาดไหน!
ทำงานวันละ 9 โมงเช้าถึง 4 ทุ่ม?
ไม่!
คือ 24 ชั่วโมง!
จะให้วัวงานแบบนี้ ออกเดินทางแบบไม่ต้องวางแผน มันไม่น่าขันไปหน่อยหรือ?
ถ้าไม่มีเหรียญเพียงพอ ก็ไม่สามารถเริ่มต้นได้ ต่อให้มี ลู่สิงหย่วนก็ยังเสียดาย เขาทำได้แค่ยัดสิ่งของเข้าไปในกำไลมิติ
แต่ผลปรากฏว่า...
“รับไม่ได้?”
ของสองอย่างนี้มันคนละมิติกันโดยสิ้นเชิง จะใส่เข้าไปได้ยังไง
“นี่มันสร้างปัญหาใหญ่ให้ฉันจริง ๆ”
ลู่สิงหย่วนปวดหัวเล็กน้อย
ของวิเศษชิ้นนี้มีค่าเพียงใด ย่อมต้องพกติดตัวไว้ ไม่ปลอดภัยแน่นอนถ้าจะวางไว้ในรถไฟ
แต่ปัญหาคือตอนนี้มันไม่สามารถใส่ในกำไลมิติได้ จะให้เอาไว้ในกระเป๋าตลอดเวลาหรือ?
พกไว้ในกระเป๋าก็พอจะไหวอยู่ เพียงแต่มันไม่ค่อยปลอดภัย และไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่
...
ในช่องแชท
ข้อความเปลี่ยนจากเรื่องประกาศรางวัลราคาแพงลิ่ว กลายเป็นการพูดคุยถึงสภาพแวดล้อมการเอาชีวิตรอดอันแสนโหดร้ายในตอนนี้อย่างรวดเร็ว
ยังไงซะ ประกาศรางวัลแพงลิ่วขนาดนั้น จะเกี่ยวข้องอะไรกับคนส่วนใหญ่
ตัวเลขรางวัล 100 เหรียญรถไฟ นั้น ได้ประกาศไปแล้วว่านี่คือเกมที่แข็งแกร่งที่สุดของลู่สิงหย่วน
นี่ไม่ใช่เกมที่คนทั่วไปจะมาแตะต้องได้