เมื่อมหาอำนาจทั้งหลายต่างแย่งชิงผู้ควบคุมขบวนรถไฟที่สามารถผลิตกระสุนได้คนนี้ ช่องแชทก็ระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที
"ยี่สิบเหรียญรถไฟ บวกค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการอัปเลเวลถึงระดับสาม แถมยังหาภรรยาให้อีก นี่มันสิทธิพิเศษระดับเทพอะไรกันเนี่ย!"
"ให้ตายเถอะ ห่วยแตกเกินไปแล้ว!"
ฉันบอกจะแลกเหรียญรถไฟห้าเหรียญ ขอให้กองทัพแดงเลือดหมูรับฉันเข้าทีม ยังถูกปฏิเสธแบบไร้เยื่อใย แล้วไอ้หนูนี่ดันโดนแย่งตัวซะอย่างงั้น!
"ทำไมล่ะ ก็ใครใช้ให้เขาเป็นคนความสามารถหายากล่ะ ถ้าแกผลิตกระสุนได้เอง แกก็ได้สิทธิพิเศษแบบนี้เหมือนกัน"
"ลองคิดดูให้ดี ๆ ก็สมเหตุสมผลนะ ตอนนี้กระสุนคือของขาดแคลน มีปืนยังไม่พอ ต้องมีกระสุนด้วยถึงจะมีสิทธิมีเสียงจริง ๆ"
ลู่สิงหย่วนเพลิดเพลินกับการชมกระบวนการแย่งชิงตัวคนของเหล่ามหาอำนาจอย่างเอร็ดอร่อย
ในที่สุด ผู้ควบคุมขบวนรถไฟคนนี้ก็ตกเป็นของกองทัพแดงเลือดหมู
ผู้ควบคุมขบวนรถไฟที่ผลิตกระสุนได้คนนี้ ในท้ายที่สุดก็เป็นแค่หนุ่มน้อยคนหนึ่ง ไม่อาจต้านทานสิ่งเร้าแห่งความงามได้ พอเห็นสมุดรายชื่อนั้น เขาก็ลืมตัวไปชั่วขณะ มีสาวงามมากมายให้เลือกตามใจ นี่มันไม่ต่างจากฮ่องเต้ยุคโบราณเลยนิ
"ลู่สิงหย่วน ฉันรู้ว่านายกำลังแอบดูอยู่ อิจฉาล่ะสิ?"
กู้หว่านฉิงส่งข้อความส่วนตัวมาในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าเธอก็แอบดำน้ำอยู่ในช่องแชทและได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
"เขาผลิตกระสุนได้ น่าจะเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาเองสินะ นายอิจฉาที่เขามีพรสวรรค์โคตรจะเท่แบบนั้นรึเปล่าล่ะ?"