"ว่าไงนะ?!"
"กระสุนทั่วไปห้าสิบนัดมีค่าแค่สองเหรียญรถไฟเนี่ยนะ???"
"หมอนั่นหลอกแกชัด ๆ เลย!"
พอรู้รายละเอียดการค้า กู้หว่านฉิงก็เดือดทันที
"มันเห็นแกเป็นไอ้โง่แน่ ๆ!"
"แต่ก็ไม่แปลกนะ ใครใช้ให้แกเป็นผู้ควบคุมขบวนรถไฟคนแรกของเขตเราที่เลื่อนเป็นระดับสองล่ะ? ในสายตามัน แกมันก็หมูอ้วนสมบูรณ์ดีนี่! มันก็เลยโก่งราคาซะสูง"
ลู่สิงหย่วนพยักหน้า ที่จริงเขาก็รู้สึกว่าการค้าครั้งนี้ไม่ค่อยคุ้ม เลยไม่ได้ตกลงสักที
แต่ว่าแค่เพราะเขาเป็นผู้ควบคุมขบวนรถไฟคนแรกที่เลื่อนขั้นเป็นระดับสอง ก็ต้องโดนรีดไถไปตามระเบียบแบบนี้ มันเกินไปหน่อยไหม?
"ก็ปกติดีนะ"
กู้หว่านฉิงกลับไม่คิดว่ามีอะไร
"ถามหน่อย ของชิ้นเดียวกัน ขายให้ฉันกับขายให้ป๋าม้า จะราคาเท่ากันมั้ย?"
"ไม่มีทาง"
ลู่สิงหย่วนส่ายหน้าทันที
ขายให้ป๋าม้า ราคาต้อง 10 เท่า แต่ขายให้แกน่ะ ต้อง 20 เท่า!
"ถ้าเชื่อใจฉันนะ ก็ให้ฉันจัดการ"
กู้หว่านฉิงบอกว่าจะออกหน้าไปค้าให้เอง
ยังไงเธอก็เป็นแค่ตัวประกอบไม่มีชื่อเสียงอะไร ไม่เหมือนลู่สิงหย่วนที่ชื่อเสียงโด่งดัง วิธีนี้ก็ไม่ต้องกลัวโดนฟัน
"ต้องเชื่อใจเธออยู่แล้วน่ะสิ"
ลู่สิงหย่วนส่งกระสุนห้าสิบนัดเทรดให้
ไม่นาน กู้หว่านฉิงก็ส่งข้อความมา
"3 เหรียญรถไฟ บวกแผงวงจรอย่างง่ายอีก 10 ชุด โอเคมั้ย?"
"โอเคสิ"