ช่องแชทจำนวนคนออนไลน์: 79157/100000
"เหลือไม่ถึงแปดหมื่นคนแล้ว..."
ลู่สิงหย่วนจำได้แม่นว่าเมื่อวานตอนดูยังมีแปดหมื่นเจ็ดพันกว่าคนอยู่เลย
นั่นก็หมายความว่า ในคืนเดียวมีผู้ควบคุมขบวนรถไฟกว่า 7000 คนที่ต้องตกรอบเพราะสภาพเปียกชื้นนี่เอง!
ถ้ายังหาทางแก้ไม่เจอเร็วๆ กู้หว่านฉิงก็จะกลายเป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน เพราะตอนนี้เธอเริ่มมีอาการไข้สูงแล้ว
วันนี้ชานชาลา เธอคงไม่ได้ไปสำรวจแน่นอน
เฮ้อ...
เก้านาฬิกาสามสิบนาที
[ประกาศเดินรถ]
[สถานีถัดไป: สถานีรวมพล·โรงเรียนประถมคังหยาง (สถานีนี้จอดรับขบวนรถไฟได้พร้อมกันสูงสุดห้าขบวน)]
[สถานีนี้เป็น: ชานชาลาสีเขียว]
[โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]
ลู่สิงหย่วนสูดหายใจลึก ประสานมือทั้งสองข้าง และอธิษฐานอย่างเงียบๆ
สิบโมง
ลูกแก้วเวทมนตร์ปริซึมตกลงมาตรงเวลา
เดินไปเก็บขึ้นมา
[ยินดีด้วย! ได้รับ: แก้วกันกระสุน×5]
[แก้วกันกระสุน]
[ระดับ: 2]
[ประเภท: สิ่งประดิษฐ์ฐาน]
[คำอธิบาย: หนึ่งในวัสดุระดับสูงที่จำเป็นในการอัปเกรดขบวนรถไฟ]
ลู่สิงหย่วนถอนหายใจ
จริงๆ เขาอยากได้หินตะวันอุ่นมากกว่า
ถ้าได้มา ก็จะได้เอาให้กู้หว่านฉิง ช่วยเธอให้พ้นจากความเปียกชื้นน่ารำคาญนั่นได้
แต่ดูท่า โชคจะไม่อยู่ข้างเขา
เก็บแก้วกันกระสุนเข้าที่ ลู่สิงหย่วนโฟกัสไปที่เครื่องเปลี่ยนรูปทรง
ครั้งนี้เขาเลือกกริชสั้นเงามัจจุราช
ตอนแรกก็คิดจะเอา ถุงควันกระจายฝุ่น ใส่เข้าไปเหมือนกัน
แต่คิดไปคิดมา ก็ช่างเถอะ
ยังไง ถุงควันกระจายฝุ่น ก็มีประสิทธิภาพดีพอตัว ช่วงเวลาสำคัญเอาไว้เอาตัวรอดได้