ระหว่างทาง ฉินซือหยางหยิบเห็ดพันขา (หนึ่งในอาหารสุดหรูที่เขาแอบเอามาจากโรงอาหารเมื่อวันศุกร์) ออกมาจากกระเป๋านักเรียน แล้วกินเป็นมื้อเที่ยงระหว่างเดิน
ในโรงอาหาร เห็ดถือเป็นอาหารอันโอชะระดับท็อป เพราะเนื้อสัมผัสคล้ายเนื้อสัตว์ และมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเห็ด แค่ผัดเฉยๆ ก็ดูดีมีราศี
แต่ฉินซือหยางไม่ได้สนใจจะลิ้มรสความอร่อย เขาจดจ่อกับวิธีที่จะแข็งแกร่งขึ้นในอนาคต
เมื่อฉินซือหยางเดินมาถึงทางออกเขตปลอดภัย 89757 ก็เป็นช่วงบ่ายแก่ๆ แล้ว
โชคดีที่ร่างกายของเขาได้รับการเสริมความแข็งแกร่งเมื่อวาน ทำให้มีพละกำลังมหาศาล เดินเท้าตั้งแต่บ้านมาถึงที่นี่เกือบหกชั่วโมง แต่ก็ยังไม่รู้สึกเหนื่อย
แต่เขารู้ดีว่าสภาพแบบนี้คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะเขาไม่สามารถรักษาความเร็วในการเดินเท้าตอนแรกได้อีกต่อไป
สิ่งนี้ทำให้เขาไม่มั่นใจที่จะไปยังทางออกเขตปลอดภัย 38324 ที่อยู่ไกลออกไป
"การเดินไปกลับเพิ่มอีกสองชั่วโมง ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลย"
เมื่อเห็นป้ายบอกทางออกเขตปลอดภัย 89757 เขาก็โล่งใจ
"ในที่สุดก็ถึง"
ครั้งนี้ เขาไม่ได้ตรงไปที่ทางออกเขตปลอดภัย ยังไงเป้าหมายของเขาก็ไม่ใช่ผู้มีความสามารถคลาสที่อยู่แถวทางออกเขตปลอดภัย
เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ เขาเลือกที่จะอ้อมไปตามตรอกเล็กๆ ก่อน แล้วค่อยไปดูถังขยะ
หลังจากที่เคยหาถังขยะใกล้ทางออกเขตปลอดภัยทั้งสองแห่งมาแล้ว เขาก็พอจะคาดเดาตำแหน่งของถังขยะได้คร่าวๆ
จริงดังคาด พอเดินข้ามไปหนึ่งบล็อก ก็เห็นถังขยะสามใบที่เต็มไปด้วยซากเทพ
เมื่อมองเห็นหนวดสีม่วงเข้มค่อยๆ ไต่เลื้อยอย่างช้าๆ อยู่ที่ขอบถังขยะ หัวใจของฉินซือหยางก็เต้นแทบจะหลุดออกมาจากอก
เขามองไปรอบๆ อย่างละเอียด ไม่มีใคร ไม่มีแม้แต่คนทำความสะอาด
โอกาส หรือ กับดัก?
เขาเดินไปพลางทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ พลางวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วน
ความรกของถังขยะใบนี้ ดูเหมือนจะไม่มีใครจงใจมาจัดการ