"อีกอย่างหนึ่ง" เวินซูเอ่ยถามขึ้นมา "คุณวางแผนจะประกาศตัวเองเป็นผู้มีความสามารถคลาสเมื่อไหร่? ถ้าไม่ประกาศก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย คุณก็ไม่สามารถเข้าร่วมการสอบวัดระดับผู้มีความสามารถคลาสได้"
"ฉันนึกว่าเธอจะถามผมก่อนว่าผมได้ปลุกพลังมาพร้อมความสามารถคลาสเมื่อไหร่"
"ถามมากมายไปทำไม?"
ฉินซือหยางอดไม่ได้ที่จะมองเวินซูอีกครั้ง
เธอค่อนข้างพิเศษ
"คงอีกไม่นานนี้แหละ ฉันต้องไปหาข้อมูลก่อนว่าเตรียมตัวอะไรบ้างก่อนไปสำนักงานบริหารผู้มีความสามารถคลาส ภูมิหลังของฉันค่อนข้างซับซ้อน เธอก็เห็นเองวันนี้ เพราะฉะนั้น ฉันต้องมั่นใจว่าการลงทะเบียนจะไม่มีปัญหา"
"อื้ม มีเหตุผล"
"อีกอย่าง ก็ต้องทำความเข้าใจเรื่องการสอบวัดระดับผู้มีความสามารถคลาสด้วย ตั้งแต่จะเข้าร่วมแล้ว ก็เตรียมทุกอย่างให้พร้อมล่วงหน้า จะได้ไม่มีเรื่องวุ่นวายมาหาให้จัดการหลังประกาศตัว จนปวดหัวไปหมด"
"อื้ม มีเหตุผล"
"เธอไม่มีคำแนะนำอะไรเหรอ?"
เวินซูยักไหล่ "ที่คุณพูดมาก็ถูกต้องหมด ฉันไม่มีอะไรจะแนะนำ"
"โอเค"
"แล้วหลี่จิ้งเหวินล่ะ คุณจะจัดการเธอยังไง? ลุงของเธอหายตัวไป เธอน่าจะเดาได้ไม่ช้าว่าเป็นฝีมือของคุณ"
ฉินซือหยางพูดเรียบๆ "ให้ความหวังเธอไว้ แล้วก็ค่อย ๆ เล่นกับเธอไปเรื่อย ๆ"
"ความหมายของคุณคือ ไม่ทำลายเรื่องของเธอกับโจวหยาง ให้เธอยังมีความหวังไว้?"
"ใช่ ให้เธอเก็บความหวังนั้นไว้ พอฉันจัดการทุกอย่างเสร็จ แล้วค่อยฉีกความหวังของเธอทิ้งด้วยมือตัวเอง"
"แล้วฆ่าเธอ?"
"แล้วฆ่าเธอ พร้อมทั้งครอบครัวเธอทั้งหมด"
"อื้ม สมเหตุสมผลดี"
เด็กหนุ่มสาวหน้าตายังอ่อนเยาว์คู่หนึ่ง เอ่ยปากเต็มไปด้วยคำพูดเรื่องฆ่าคน ถ้าให้คนอื่นได้ยินเข้า ก็ต้องคิดว่าเป็นเด็ก ๆ พูดเพ้อเจ้อแน่นอน
ผ่านไปสักพัก ฉินซือหยางถามขึ้นอีกว่า "เธอจะสอบเข้าสถาบันอุดมศึกษาไหน?"
"ยังไม่ได้คิดไว้ แต่ต้องเป็นที่ที่จัดหอพักเดี่ยวให้แน่นอน ฉันจะพาคุณยายไปอยู่ด้วย"
"สถาบันที่มีหอพักเดี่ยว หายากมากเหรอ?"
เวินซูยิ้มบาง ๆ "ดูท่าทางเธอจะไม่ได้ฟังการเลือกคณะที่โรงเรียนจัดกลางสัปดาห์ที่แล้วอย่างตั้งใจเลย"
"ฉันเป็นผู้มีความสามารถคลาสนะ จะไปฟังเรื่องพวกนั้นทำไม เสียเวลาเปล่า ๆ"