ฉินซือหยางคุยกับ[เนรเทศ]เสร็จ ก็ออกจากห้องเก็บของ กลับมาบ้านอาบน้ำนอนหลับ
“หวังว่าพรุ่งนี้ทุกอย่างจะราบรื่นนะ” ก่อนนอนหลับ ฉินซือหยางพูดเช่นนี้กับตัวเอง
[บันทึกดาวน้ำเงิน ปี 2010 วันที่ 22 มกราคม]
[ปฏิทินตะวันตก วันศุกร์]
[ปฏิทินจีน ปีจี๋โฉ่ว วันที่ 8 เดือน 12 เทศกาลลาบา เหมาะแก่การเดินทาง]
วันนี้เป็นวันศุกร์ แต่ฉินซือหยางไม่ได้ไปโรงเรียน
เพราะเวลาไม่พอ
ทางออกเขตปลอดภัย 38324 ห่างจากบ้านเขาถึง 21 ป้ายรถเมล์
ถึงแม้ตอนนี้เขาจะคลาสเลื่อนขั้นแล้ว ร่างกายแข็งแรงขึ้นมาก แต่ก็ยังต้องเดินห้าหกชั่วโมงกว่าจะถึง ไปกลับก็สิบกว่าชั่วโมง
ยังไม่นับเวลาที่เขาต้องรอหาโอกาสซ่อนเหรียญเงิน
ถ้าคิดรวมทั้งหมด เขาอาจจะกลับบ้านได้ตอนตีสองของวันเสาร์
ส่วนจะนั่งรถเมล์?
ก่อนรถเมล์ถึงป้าย ลงไม่ได้ การทำแบบนั้นจะทำให้เส้นทางของเขาถูกจำกัด
สองขาเท่านั้นแหละ คือวิธีเดินทางที่ไม่มีทางผิดพลาด
แน่นอน เงื่อนไขก็คือต้องมีกำลังพอ
เพื่อหลีกเลี่ยงการเจอปัญหาอื่นระหว่างทางที่ทำให้เสียเวลา ฉินซือหยางเลือกออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่
รอจนเขาเดินมาถึงใกล้ทางออกเขตปลอดภัย 38324 ก็เป็นบ่ายโมงแล้ว
ช่วงเวลานี้ คนที่ทางออกปลอดภัยไม่ค่อยมาก
ผู้มีความสามารถคลาสต่างไปกินข้าวเที่ยง หรือพักผ่อนกัน
พวกสามัญชนที่อยากจะตักน้ำแกงข้างๆ ผู้มีความสามารถ ก็พากันแยกย้ายไป เหลือเพียงไม่กี่คนที่เร่ร่อนอยู่ใกล้ทางออกเขตปลอดภัย