ฉินซุยซุยไม่รู้เลยว่าเวลานี้ใบหน้าของเธอซีดขาวจนน่ากลัว
เพ่ยจิ่วเหยียนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชา โอบไหล่ฉินซุยซุยไว้ แล้วพยักหน้าให้ซูอวิ้นอี้เบา ๆ “ภรรยาผมไม่ค่อยสบาย ผมขอพาเธอกลับก่อนนะครับ”
ซูอวิ้นอี้เองก็สังเกตเห็นความผิดปกติของฉินซุยซุย เธอมาลงชนบทที่เกาะฉงไถตามลำพัง ที่นี่ไม่มีเพื่อนมากนัก แต่เธอกับฉินซุยซุยเข้ากันได้ดี จึงจริงใจต่ออีกฝ่ายและมองเป็นเพื่อนแท้
แต่ดูเหมือนฉินซุยซุยจะไม่ชอบจื้นชิงโจวจริง ๆ หลังจากที่เธอเล่าเรื่องจื้นชิงโจวให้ฟังเมื่อครู่ สีหน้าของฉินซุยซุยก็เปลี่ยนไปทันที ซุยซุยเป็นเพื่อนของเธอ ส่วนจื้นชิงโจว...ช่างเถอะ!
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูอวิ้นอี้ก็รีบก้าวตามไปหนึ่งก้าว โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูฉินซุยซุย “ซุยซุย ถ้าเธอไม่ชอบจื้นชิงโจวจริง ๆ ฉันจะอยู่ห่างจากเขาเอง!”
ฉินซุยซุยได้สติกลับมาตั้งแต่เพ่ยจิ่วเหยียนเดินเข้ามาแล้ว
เธอไม่รู้จะบอกเพ่ยจิ่วเหยียนกับซูอวิ้นอี้อย่างไร ว่าตัวเองรู้เนื้อเรื่องในนิยายต้นฉบับ จึงได้แต่พูดตามคำของซูอวิ้นอี้อย่างไร้เดียงสา “พี่ซู ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ทุกครั้งที่เจอจื้นชิงโจว ฉันจะรู้สึกแน่นหน้าอก เหมือนหายใจไม่ออกเลย”
คำพูดนี้ไม่เพียงพูดให้ซูอวิ้นอี้ฟัง แต่ยังพูดให้เพ่ยจิ่วเหยียนฟังด้วย ก่อนที่เธอจะรู้ว่า “เรื่องเก่า” นั่นคืออะไรกันแน่ เธอหวังว่าเพ่ยจิ่วเหยียนจะอยู่ห่างจากเขา
ส่วนซูอวิ้นอี้นั้น เธอชอบนางเอกในนิยายต้นฉบับคนนี้ที่ทั้งใจดีและมีความสามารถจากใจจริง อีกทั้งคำพูดของซูอวิ้นอี้เมื่อครู่ก็แสดงจุดยืนชัดเจนแล้วว่า ระหว่างเธอกับโจวเจ๋อเฉิง ซูอวิ้นอี้เลือกเธอ อย่างน้อยก็ในตอนนี้! ดังนั้นถ้าซูอวิ้นอี้เต็มใจ เธอก็จะช่วยอย่างสุดความสามารถ เพื่อไม่ให้ซูอวิ้นอี้ต้องลงเอยตามเนื้อเรื่องต้นฉบับที่ถูกทุกคนทอดทิ้ง แต่ถ้าไม่เต็มใจ...สรุปแล้ว ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับการเลือกของซูอวิ้นอี้เอง
พอได้ยินคำพูดของฉินซุยซุย สีหน้าซูอวิ้นอี้ก็เปลี่ยนไป เธอรีบเข้ามาลูบศีรษะฉินซุยซุย แล้วจับมือเธอดู “ไม่สบายจริง ๆ เหรอ? งั้นเรารีบไปโรงพยาบาลกันเถอะ! ฉันนึกว่าเธอไม่ชอบที่ฉันสนิทกับจื้นชิงโจวเกินไปเสียอีก...”