ยังไม่ทันที่เธอจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ ฮวงที่เพิ่งกอดผลไม้ดมอยู่ครู่หนึ่งแล้ววิ่งออกไปสำรวจเส้นทางก็กลับมาแล้ว
พอเห็นพวกเขา ฮวงก็โบกอุ้งเท้าพลางร้อง “จิ๊บ ๆ” หลายครั้ง ดวงตาของฉินซุยซุยเป็นประกาย นี่เจอปรงก้านหนามแล้ว!
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ! ประสาทรับกลิ่นของสัตว์ไวกว่ามนุษย์มาก พืชและสัตว์แต่ละชนิดต่างก็มีกลิ่นเฉพาะตัว ขอเพียงตั้งใจดม ก็หาตามกลิ่นเจอได้ในเวลาไม่นาน!
เฮยเข้าใจเช่นกัน จึงให้ฉินซุยซุยขึ้นหลัง แล้ววิ่งตามฮวงไปทางตะวันตกของป่า
วิ่งไปได้ประมาณสองร้อยกว่าเมตร ฉินซุยซุยก็เห็นพืชสองต้นสูงราวหนึ่งเมตรกว่า ลำต้นทรงกระบอก แผ่พุ่มออกเป็นรูปคล้ายร่ม ต้นหนึ่งมีดอกเหมือนลูกบอลขนปุยขนาดใหญ่ ส่วนดอกของอีกต้นคล้ายเจดีย์สีทอง ดวงตาของฉินซุยซุยสว่างวาบ นี่คือปรงก้านหนามจริง ๆ! ต้นที่มีดอกคล้ายลูกบอลขนปุยเป็นต้นเพศเมีย ส่วนต้นที่มีดอกคล้ายเจดีย์สีทองเป็นต้นเพศผู้ ปรงก้านหนามเป็นพืชแยกเพศจริง ๆ ที่นี่มีทั้งต้นเพศเมียและต้นเพศผู้!
เธอลงจากหลังเฮย เดินวนดูปรงก้านหนามทั้งสองต้นอยู่หลายรอบ พอยืนยันว่าพวกมันเติบโตดีทั้งคู่แล้ว จึงค่อย ๆ เก็บเข้าไปในมิติอย่างระมัดระวัง
กลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันจนกระทบต่อการเติบโต ฉินซุยซุยถึงกับเก็บดินบริเวณนั้นและพืชรอบข้างเข้าไปด้วย
จัดการเสร็จ กำลังจะเดินทางกลับ ฉินซุยซุยก็ตาไวสังเกตเห็นว่าไม่ไกลจากปรงก้านหนาม มีต้นกล้าไม้เลือดหมูอยู่ต้นหนึ่งด้วย!
ไม้เลือดหมู แค่ฟังชื่อก็รู้ว่าต้นไม้ชนิดนี้มีพิษร้ายแรง ในสมัยโบราณมีหมอพิษจำนวนมากชอบนำยางของมันไปทำยาพิษ แต่ที่จริงแล้วนอกจากใช้ทำพิษ ไม้เลือดหมูยังมีสรรพคุณทางยาสูงมาก ใช้รักษาอาการปวดจากโรครูมาติกและอาการชาได้ อีกทั้งยังมีผลรักษาวัณโรคต่อมน้ำเหลืองอย่างเห็นได้ชัด
ฉินซุยซุยเห็นแล้วไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือ เธอย้ายต้นกล้าพวกนั้นเข้าไปในมิติทันที พร้อมกำชับฮวงกับเฮยว่าในมิติห้ามไปแตะต้นไม้เหล่านี้
จัดการทุกอย่างเสร็จ เธอก้มดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ ก็เกือบสามโมงแล้ว ตอนเตรียมตัวกลับ ฉินซุยซุยเพิ่งสังเกตว่าแสงในป่ามืดลงมาก อีกทั้งเสียงคลื่นทะเลซัดโขดหินจากข้างนอกก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ