ฉินซุยซุยพยักหน้า แสดงว่ารับรู้แล้ว
เพ่ยจิ่วเหยียนพูดต่อทันทีว่า “ผลตรวจสุขภาพออกแล้วเหมือนกัน”
ฉินซุยซุยเห็นเขาพูดจาทีละนิดเหมือนบีบยาสีฟัน ก็คิดว่าผลตรวจสุขภาพคงมีปัญหาอะไร จึงขมวดคิ้วถาม
“ผลตรวจสุขภาพไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม”
“ไม่มีปัญหา ทุกอย่างเรียบร้อยดี”
ฉินซุยซุยพยักหน้า คิดว่าเพ่ยจิ่วเหยียนออกมาก็เพื่อบอกเรื่องนี้ แต่เห็นพูดจบแล้วยังไม่ไปไหนจึงถามอย่างสงสัย “มีเรื่องอื่นอีกเหรอ”
เพ่ยจิ่วเหยียนกระแอมอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “ขั้นตอนที่จำเป็นสำหรับการแต่งงานดำเนินการครบหมดแล้ว”
ฉินซุยซุยพยักหน้าต่อ “ฉันรู้แล้ว ขอบคุณที่เหนื่อยแทนฉันนะ”
เพ่ยจิ่วเหยียน: …
ฉินซุยซุยกะพริบตากลมโตอย่างไม่เข้าใจ
เพ่ยจิ่วเหยียนไม่กล้าสบตาเธอ จึงหันหน้าไปทำเป็นมองพระอาทิตย์ตก “ตอนนี้ยังไม่เย็น เทศบาลยังไม่เลิกงาน”
พอเขาพูดถึงตรงนี้ ฉินซุยซุยก็เข้าใจ เธอจึงเอ่ยถามอย่างลองเชิง “คุณหมายถึง ตอนนี้เราไปจดทะเบียนกันเลยเหรอ ยังทันไหม”
เพ่ยจิ่วเหยียนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว “ทัน!”
ฉินซุยซุยชะงักเล็กน้อย เธอคิดว่าอย่างไรก็ต้องรอพรุ่งนี้ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงใจร้อนกว่าเธออีก แต่วันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้ จดทะเบียนเร็วหน่อยก็ดี
“ได้! ฉันไปเอาของ...”
ฉินซุยซุยยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกอุ้มขึ้นอีกครั้ง เสียงทุ้มนุ่มนวลของเพ่ยจิ่วเหยียนดังขึ้นข้างหู “ฉันเอาของมาหมดแล้ว เอกสารของคุณวางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือในห้อง ฉันก็หยิบมาให้แล้ว เสี่ยวเซิ่งขับรถรอเราอยู่ข้างนอก”
ฉินซุยซุยอดหัวเราะไม่ได้ เตรียมพร้อมไว้หมดแล้วนี่นา ดูท่าเขาจะอดใจรอไม่ไหวจริงๆ
เสี่ยวเซิ่งเองก็สัมผัสได้ถึงอารมณ์ดีของท่านผู้บังคับบัญชา จึงขับรถพุ่งตรงไปยังเทศบาลราวกับไฟลุกพรึ่บ พอไปถึงก็เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนเจ้าหน้าที่จะเลิกงาน ตอนนี้แทบไม่มีคนแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่ได้รับแจ้งมาแล้ว พอเห็นเพ่ยจิ่วเหยียนกับฉินซุยซุยเดินเข้ามา คนหนึ่งก็รีบหยิบแบบฟอร์มจดทะเบียนที่เตรียมไว้ให้ทั้งสองกรอก ส่วนอีกคนรับหน้าที่ตรวจเอกสารของทั้งคู่