หลังแนะนำตัวจบ หมอก็ยังโค้งคำนับอย่างสุภาพอีกด้วย
หมิงเสี่ยงสะดุ้งกับการคำนับอย่างกะทันหันของเขา “คุณหมอ สุภาพเกินไปแล้วค่ะ ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้”
ความสนใจของเธอไปหยุดอยู่ที่ชื่อโรงพยาบาลที่เขาเอ่ยถึง “โรงพยาบาลอะไรนะคะ ชื่อแปลกจัง”
เธอพึมพำจบก็รีบเชิญอีกฝ่ายเข้ามา “รีบเข้ามาสิคะ ช่วยตรวจสามีฉันหน่อย เขาเพิ่งลงจากเรือก็รู้สึกไม่สบาย จู่ ๆ ก็ไอเป็นเลือด ลองดูหน่อยว่าเป็นอะไรหรือเปล่า”
หมอยังคงยิ้มอย่างสมบูรณ์แบบ เขากำลังคำนับผลงานชิ้นเอกที่สมบูรณ์แบบที่สุด ซึ่งกำลังจะถือกำเนิดจากตัวเขาต่างหาก ไม่ได้คำนับอย่างนอบน้อมอะไร มนุษย์ยังไม่มีคุณสมบัติพอ
เขาหิ้วกล่องยาเดินเข้าไป พลางหยิบหูฟังแพทย์ออกมา “คุณผู้หญิงวางใจได้ครับ ฝีมือการรักษาของผมรับรองได้เลยว่า กินยาแล้วหายขาด...เอ่อ หายป่วยครับ”
จังหวะนั้นเอง ข้อความบนหน้าจอก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
【นางรอง ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าเธอมีร่างกายดึงดูดพวกโรคจิตหรือไง นี่ก็ฆาตกรโรคจิตอีกคน ชอบชำแหละศพแล้วทำเป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ】
【เธอโดนจับตาแล้ว รีบหนีเร็วเข้า!】
【ว่าแต่ฆาตกรโรคจิตมาเจอกับจอมฆาตกรโรคจิต ใครจะเก่งกว่ากันนะ จู่ ๆ ก็อยากรู้ขึ้นมาเลย...】
หมิงเสี่ยงมองข้อความบนหน้าจอ แล้วหันไปมองคุณหมอผู้สุภาพอย่างยิ่ง ก่อนถอนหายใจในใจ เมื่อไรข้อความประหลาดพวกนี้จะหายไปสักทีนะ
นี่มันใส่ร้ายกันชัด ๆ คุณหมอเขาก็ดี ๆ อยู่แท้ ๆ กลับหาว่าเป็นฆาตกรโรคจิต นอกจากคำนี้แล้ว ไม่มีคำสกปรกคำอื่นให้ใช้ใส่ร้ายเขาแล้วหรือไง?
นอกจากมีปานดำเพิ่มขึ้นมาบนใบหน้า คุณหมอก็สุภาพจนไม่มีที่ติจริง ๆ