ฉันไม่ได้บอกเธอ บางทีนายท่านอาจไม่ได้รับอิสรภาพ หรือไม่ก็สลายไปแล้ว
ฉันอยู่เพียงลำพังเป็นเวลานาน ออกเร่ร่อนทั่วโลกสิ่งเลวร้าย แต่ไม่ได้สร้างฉากดันเจี้ยนขึ้นมาอีก ฉันอยากตามหานายท่าน
ทว่านายท่านดูเหมือนจะหายไปจริง ๆ กระทั่งเมื่อ 2 ปีก่อน ฉันบังเอิญมาถึงเฟิงตู และได้พบหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายนายท่านมาก
เธอยิ้มหวาน มีเสน่ห์ชวนให้คนรู้สึกสนิทใจ ดูคล้ายคนเป็น แต่ก็ไม่เหมือน ทว่ากลิ่นอายของเธอบอกฉันว่าเธอเป็นมนุษย์จริง ๆ
เธอมีพลังชำระล้างที่แข็งแกร่งมาก สิ่งเลวร้ายใดก็ตามที่คิดร้ายต่อเธอจะถูกชำระล้างจนกลายเป็นสิ่งเลวร้ายธรรมดา
ฉันลองหยั่งเชิง ถามเธอว่าใช่นายท่านของฉันหรือไม่ แต่เธอจำฉันไม่ได้ แววตาที่มองมามีแต่ความแปลกหน้า ฉันคิดว่าแค่หน้าตาคล้ายกันเท่านั้น คงเป็นนายท่านไปไม่ได้
ฉันปักหลักอยู่ในเฟิงตู เปิดร้านเครื่องสำอางขึ้นร้านหนึ่ง ฉันเคยสอบถามสิ่งเลวร้ายหญิงทั้งจากยุคสาธารณรัฐจีนและจากสังคมยุคปัจจุบันว่าของแต่งหน้าคืออะไร เพราะแต่ก่อนฉันรู้จักเพียงชาดกับแป้ง
ฉันรู้ชื่อของเธอแล้ว เธอชื่อหมิงเสี่ยง จิตใจบริสุทธิ์ผ่องใส ความคิดอ่านตรงไปตรงมา ทั้งอ่อนโยนและมีศักดิ์ศรี
คนที่ไร้เรี่ยวแรงจนเหมือนอาหารเดินได้ จะใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยท่ามกลางสิ่งเลวร้ายเต็มพื้นที่ได้อย่างไร จนกระทั่งมีผู้ชายคนหนึ่งปรากฏตัวข้างกายเธอ นั่นไม่เรียกว่าคนหรอก แต่เป็นคนชั่วใจต่ำทรามที่หลอกลวงหญิงสาว
ฉันโมโหจนเขี้ยวฟันแทบขบกัน ทุกครั้งที่คิดจะเตือนเธอว่าผู้ชายคนนั้นมีเจตนาไม่ดี เธอกลับมองฉันด้วยแววตาแปลกหน้าปนจับผิด ราวกับฉันเป็นพวกที่ทนเห็นคนอื่นมีความสุขไม่ได้ ชอบนินทาว่าร้ายคนไปทั่ว ฉันหมดคำพูด หลังจากนั้นจึงไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้อีก