หมิงเสี่ยงเปิดโทรทัศน์ไปพลางกินผลไม้ไปพลาง ส่วนในพื้นที่ด้านหลังโทรทัศน์ สิ่งเลวร้ายทั้งแปดกำลังชุลมุนวุ่นวาย เริ่มจัดฉากละครน้ำเน่า
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือผืนป่ามืดมิด ชายคนหนึ่งเปิดโลงศพแล้วอุ้มโครงกระดูกหญิงออกมา เขาหลงใหลจนเอาดอกกุหลาบเหน็บไว้ข้างหูของเธอ ก่อนสูดดมกลิ่นอายทุกอณูที่หลงเหลืออยู่บนร่างอย่างตะกละตะกลาม
“อาจื่อ รอฉันนะ ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันรักเธอ ต่อให้เธอตายไปแล้ว ฉันก็ยังรักเราอยู่ด้วยกันตลอดไป ดีไหม?”
จากนั้นเขาก็นำกระดูกของคนรักไปเผาจนเป็นอัฐิ คลุกกับน้ำแล้วกินลงไป
หมิงเสี่ยงที่กำลังดูโทรทัศน์ทำบลูเบอร์รีในมือร่วงลงพื้น กลิ้งไปหลายตลบ
ข้อความจากผู้อ่านที่อินไปกับมุมมองของหมิงเสี่ยง: ?
【เดี๋ยวนะ นี่ละครบ้าอะไรกันเนี่ย มีคนคลั่งขนาดนี้จริงเหรอ รักเธอเลยกินกระดูกของเธอเข้าไป หมายถึงจะไม่แยกจากกันตลอดไป หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวแบบนี้เหรอ?】
【นี่มันไม่ใช่คนวิปริตหรอกเหรอ ตอนนี้ไม่ควรฆ่าตัวตายตามแล้วฝังด้วยกันหรือไง?】
【ว่าแต่เขาเอาดอกกุหลาบไปเหน็บหูโครงกระดูกได้ยังไงนะ ฉันสงสัยจริง ๆ】
แต่เรื่องราวที่บ้าบอยิ่งกว่านั้นกำลังจะเริ่มขึ้น หลังพระเอกกินกระดูกของคนรักจนหมด เขาก็นอนในโลงศพทุกวัน จนวันหนึ่งได้พบกับนางเอกที่หน้าตาเหมือนคนรักของเขาไม่มีผิด
เขาเปิดฉากตามจีบอย่างดุเดือด จนนางเอกซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง
ทั้งสองคบหากันอย่างหวานชื่นได้หนึ่งสัปดาห์ ก่อนนางเอกจะรู้ว่าตัวเองเป็นเพียงตัวแทนของรักแรกในใจเขา เธอจึงเปลี่ยนเป็นคนละคน ฆ่าพระเอกแล้วทำให้กลายเป็นตัวอย่างจัดแสดง
“ที่รัก ฉันรักคุณขนาดนี้ คุณกล้าดียังไงถึงมองฉันเป็นตัวแทน เราต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป ฉันจะทำให้คุณเห็นว่าฉันรักคุณแค่ไหน”
จากนั้นนางเอกก็ทำเรื่องวิปริตน่าดูไม่ได้สารพัดกับพระเอกที่กลายเป็นตัวอย่างจัดแสดงทุกวัน
หมิงเสี่ยงแสบตาจนต้องย่นหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง: ??