"ไม่ใช่แค่ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย ยังมีคนลึกลับอีกคน...... หรือว่าจะเป็นสาวอีก?"
"สัตว์นรก! ที่แล้งก็แล้งตาย ที่ชุ่มก็ชุ่มตาย!"
มองดูเสียงโหยหวนและความอิจฉาริษยาในกลุ่ม หลินชิงเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก
สะใจ มันสะใจสุดๆ!
ที่แท้การได้ติดตามผู้แข็งแกร่งตบหน้าพวกขยะก็รู้สึกแบบนี้นี่เอง!
......
นอกหน้าต่าง
ลมหนาวหอนกระหน่ำ หมอกสีเทาคลุ้งพล่าน ทัศนวิสัยเหลือไม่ถึงห้าเมตร
เสียงคำรามของสัตว์ที่ดังมาจากระยะไกลอย่างเลือนรางยิ่งแหลมคมและน่าหวาดกลัวกว่าสองวันก่อน
ภายในบ้าน
ไฟในเตาผิงส่องสว่าง หลอดไฟให้ความอบอุ่น
ทั้งสามคนนั่งล้อมวง กินเนื้อปูคำโต ซดน้ำซุปเส้นรสจัดจ้านกับไวน์แดง ดื่มด่ำกับความสงบและความหรูหราที่ไม่มีใครในวันสิ้นโลกนี้จะได้สัมผัส
หลังจากกินอิ่มหนำสำราญ
ลู่เฉินเอนหลังลงบนโซฟานุ่ม ระบายลมหายใจยาวอย่างสบาย
[ติ๊ง! ความอิ่มของทุกคนเต็มแล้ว ค่าสติฟื้นคืนสู่สภาวะดีที่สุด!]
เขายกข้อมือขึ้น ดูเวลา
20:00 น.
เหลือเวลาอีกเพียงสองชั่วโมงก่อนช่วงเวลาแห่งรัตติกาลจะมาเยือน
ความเกียจคร้านในแววตาลู่เฉินค่อยๆ จางหายไป
คืนแรกคือซอมบี้หมาที่ว่องไวและดุดัน ทดสอบความเร็วในการตอบสนอง
คืนที่สองคือฝูงแมลงดูดเลือดที่แทรกซึมทุกหนแห่ง ทดสอบการสังหารเป็นวงกว้าง
ตามสันดานของเกมวันสิ้นโลก ความยากจะต้องเพิ่มขึ้นเป็นขั้นบันได
เช่นนั้นในคืนที่สามนี้......
ลู่เฉินหันไปมองนอกหน้าต่าง
หมอกสีเทาคืนนี้ดูเหมือนจะหนาทึบกว่าปกติ และไม่เหมือนไหลอยู่บนพื้นดิน เหมือนกำลังม้วนพล่านอยู่กลางอากาศมากกว่า
"หมอกกำลังลอยสูงขึ้น......"
ลู่เฉินเริ่มคาดการณ์ในใจ
ภัยคุกคามใหม่ มีโอกาสสูงมากที่จะมาจากด้านบนศีรษะ
ขณะนั้นเอง ในช่องแชทเขตก็มีข้อความหนึ่งโผล่เข้ามา ขัดจังหวะเสียงโหยหวนของทุกคน
[เสิ่นหว่านชิว]: "ทุกคน แทนที่จะอิจฉาคนอื่นว่าอยู่ดีหรือแย่ สู้ห่วงว่าเราจะรอดชีวิตคืนนี้ได้ยังไงดีกว่า ดิฉันมีข้อมูลที่แน่ชัด วิกฤตคืนนี้ไม่ใช่สัตว์ป่า แต่เป็นสิ่งประหลาด"