ซ่า——
กระแสน้ำร้อนที่ไหลรินอย่างต่อเนื่องชะล้างคราบโคลนแห้งกรังและสะเก็ดแผลที่เกาะติดอยู่บนผิวหนังให้หลุดลอกออกเป็นชั้น ๆ
น้ำที่ไหลลงพื้นกลายเป็นสีเทาดำขุ่น หมุนวนไหลลงท่อระบาย
เมื่อสิ่งสกปรกจางหายไป ทัศนียภาพอันงดงามที่ถูกฝุ่นธุลีปกปิดไว้ก็เผยโฉมท่ามกลางไอน้ำอุ่นละมุน
ผิวของหลินชิงเสวี่ยขาวมาก เป็นความขาวที่เกิดจากการทะนุถนอมอย่างดีมาทั้งชีวิต เนื้อละเอียดดั่งหยกขาวเนื้อมัน
ภายใต้แสงไฟอ่อน ๆ ในห้องน้ำ ผิวเธอราวกับเปล่งประกาย
หยดน้ำอุ่นไหลรินลงมาจากลำคอระหงยาวงาม ผ่านกระดูกไหปลาร้าที่คมชัดลึก ค้างอยู่บนยอดเนินหิมะขาวโพลนน่ามึนง ก่อนจะรวมตัวกันเป็นสายธารไหลผ่านเอวคอดกิ่วที่ราวกับจะหักได้ด้วยการดีดเพียงครั้งเดียว
ท่ามกลางไอน้ำเลือนราง หลินชิงเสวี่ยยกมือทั้งสองข้างรวบผมยาวเปียกชื้นไปด้านหลัง
การเคลื่อนไหวนี้เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งรูปตัวเอสที่น่าตะลึงอย่างชัดเจน
สะโพกผายกลมกลึง ขาเรียวยาวตรง ทุกเส้นสายราวกับงานศิลปะที่พระเจ้าทรงแกะสลักไว้อย่างพิถีพิถัน
หากชาติก่อนเธอคือซินเดอเรลล่าผู้ตกอับ งั้นบัดนี้ หลังจากคราบโคลนถูกชะล้าง เธอก็กลับมาเป็นเทพธิดาผู้สูงศักดิ์เยือกเย็นที่ทำให้หนุ่ม ๆ นับไม่ถ้วนเฝ้าฝันถึงอีกครั้ง
เพียงแต่ครานี้ ในดวงตาของเทพธิดาไม่มีร่องรอยความหยิ่งยโส มีเพียงความพึงพอใจและความปรารถนา
“ฮ่า......”
หลินชิงเสวี่ยมองตัวเองในกระจกที่กลับมาสะอาดสวยอีกครั้ง รู้สึกเลือนลาง