“เงินเหรอ?”
“เด็กน้อยอย่างเธอจะเอาเงินไปทำอะไร?”
หลี่เถียนเบ้ปาก “อาเล็ก ถึงหนูจะยังเด็ก แต่ก็รู้ว่าเงินเป็นของดี ซื้อของที่หนูอยากได้ได้”
“หรือว่าอาเล็กไม่ชอบเงินล่ะ?”
หลี่ซือเหวินไม่เคยต้องกังวลเรื่องเงินมาตั้งแต่เด็ก เพราะเธอมีเงินไม่ขาดมือ
ใครบ้างจะไม่ชอบเงิน?
“ไปดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ เรื่องนี้ให้เธอจัดการแล้วกัน” หลี่หยวนเฉากำหนดแนวทางให้เรื่องนี้
หลี่ซือเหวินหันไปมองหลี่หยวนเฉา “มีอย่างอื่นอีกไหม?”
หลี่หยวนเฉาลูบจมูก เขาแค่เลี้ยงหลานตามลำพังมาสองสามวัน ประสบการณ์จึงมีไม่มากนัก
“เรื่องชีวิตประจำวัน ฝากพี่จางช่วยดูแลให้มากหน่อยนะ”
จู่ ๆ หลี่หยวนเฉาก็นึกขึ้นได้ว่าน้องสาวชอบกินของเย็นเหมือนกัน จึงรีบกำชับ “พวกเธอสองคนอย่ากินของเย็นมากนัก กินไอศกรีมให้น้อยหน่อย แตงโมก็อย่ากินแบบแช่เย็นตลอดล่ะ”
“พี่ ตอนนี้มันหน้าร้อนที่สุด ไม่ใช่กลางฤดูหนาวนะ ถ้าไม่กินของเย็นตอนนี้ แล้วจะกินตอนไหน!”
หลี่ซือเหวินประท้วงเสียงดัง
“ไม่ได้ห้ามกิน แต่ห้ามกินเยอะเด็ดขาด เถียนเถียนยังเด็ก”
“ก็ได้” หลี่ซือเหวินนึกถึงภาระที่ต้องเลี้ยงเด็กตามลำพังแล้วก็ยอมอ่อนข้อ
กินข้าวเสร็จ หลี่หยวนเฉาก็กลับห้องไปเก็บสัมภาระ
หลี่ซือเหวินเองก็ไม่ได้อยู่เฉย นอกจากให้พี่จางเตรียมอาหารที่พกติดตัวไปได้ให้หลี่หยวนเฉาแล้ว เธอยังแวะไปที่ร้านสวัสดิการอีกเที่ยว
นอกจากเตรียมของให้หลี่หยวนเฉาแล้ว ยังต้องซื้อของฝากให้พี่สาวคนโตด้วย
แต่เวลาค่อนข้างกระชั้น จึงเตรียมอะไรได้ไม่มาก