หลังวางสาย หลี่หยวนเฉาเหลือบดูนาฬิกา เห็นว่าเลยสามทุ่มไปแล้ว จึงไม่ได้โทรหาพ่อแม่อีก
หลังหลี่เซิ่งลี่เกษียณ เย่เจาก็ถอดสายโทรศัพท์ในห้องนอนออกตอนเข้านอน เพื่อให้เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่
ดึกขนาดนี้ ต่อให้เกิดเรื่องใหญ่แค่ไหนก็ห้ามรบกวนพวกเขา
หลี่หยวนเฉาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วโทรหาคนให้ช่วยจองตั๋วรถไฟไปทางตะวันตกเฉียงเหนือสำหรับวันพรุ่งนี้
ไม่ว่าพี่สาวอย่างหลี่ซือหลินจะจัดการเรื่องของตัวเองได้ดีหรือไม่ เขาก็ต้องไปสักครั้ง
ชีวิตคนเรามีขึ้นมีลง แต่จุดเปลี่ยนที่ชี้เป็นชี้ตายก็มีอยู่ไม่กี่ครั้ง
ตอนพี่สาวลำบากที่สุด เขาต้องอยู่เคียงข้างเธอ
ตอนจี้อวิ๋นเสียชีวิต หลี่ซือหลินเดินทางจากเหนือจรดใต้ นั่งรถไฟสามวันสามคืนไปหาเธอ น้ำใจครั้งนั้นหลี่หยวนเฉาจดจำไว้ไม่เคยลืม
ในเมื่อยังไม่ง่วงสักนิด หลี่หยวนเฉาจึงหยิบซองบุหรี่ออกไปที่ลานบ้าน
ขณะพ่นควันออกมา ความคิดของหลี่หยวนเฉาก็ลอยไปถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ไม่รู้ว่าพี่สาวรู้ความจริงของไอ้สารเลวนั่นได้อย่างไร ไม่รู้ว่าเธอจับได้คาหนังคาเขาหรือเปล่า และยิ่งไม่รู้ว่าหลายวันที่ผ่านมาเธอประคองตัวผ่านไปได้อย่างไร
ตอนโทรกลับบ้าน เธอคงคิดจนตกผลึกแล้ว
คิดไปคิดมา เขาก็ย้อนนึกถึงตอนที่พี่น้องสามคนยังเด็ก
สมัยนั้นหลี่เซิ่งลี่ทำงานยุ่งจนแทบไม่กลับบ้าน ส่วนเย่เจาก็มีงานของตัวเองให้จัดการ
คนที่อยู่ด้วยกันมากที่สุดก็คือพวกเขาสามคน