มีคนทยอยยกมือขึ้น
เยว่อ๋อซักถามชื่อและประสบการณ์การเป็นหัวหน้าห้องหรือทำหน้าที่อื่น ๆ มาก่อน แล้วจดไว้ทีละคน
หลี่เถียนไม่ได้ยกมือ
เธอรู้ตัวว่าไม่มีอิทธิพลชักจูงใคร แถมก็ไม่อยากเสียแรงกับเรื่องนี้ด้วย
พอจดรายชื่อเสร็จ เยว่อ๋อก็กวาดตามองกระดาษในมือ
“ทังชั่น”
นักเรียนชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งลุกขึ้นยืน
“เธอทำหน้าที่หัวหน้าห้องไปก่อนนะ”
เยว่อ๋อโบกมือ
“จงเสี่ยว เป็นกรรมการฝ่ายการเรียน”
“เหมียวลั่ว เป็นกรรมการฝ่ายศิลปะและการแสดง”
“จ้าวอี้สิง เป็นกรรมการฝ่ายกีฬา”
“เฉินเจี้ยนเซ่อ เป็นกรรมการฝ่ายแรงงาน”
หลังจากเยว่อ๋อเรียกชื่อและตำแหน่งจนครบ ก็หันไปมองทุกคน
“ช่วงมัธยมต้นเรียนหนัก เราไม่เสียเวลาเลือกตั้งกันแล้วนะ ตอนนี้ให้เพื่อนกลุ่มนี้ทำหน้าที่กรรมการห้องไปก่อน ขอให้ทุกคนช่วยสนับสนุนการทำงานของพวกเขาด้วย ถ้าใครมีปัญหาเป็นการส่วนตัว ค่อยมาคุยกับครูหลังไมค์”
“ทังชั่น เธอพานักเรียนชายสักสองสามคนไปช่วยครูรับหนังสือหน่อย”
“จงเสี่ยว จดชื่อคนที่นั่งประจำแต่ละที่ โดยเรียงตามมุมมองจากหน้าชั้นเรียนของครู”
“เฉินเจี้ยนเซ่อ แบ่งกลุ่มเวรทำความสะอาด แล้วจัดลำดับคนเช็ดกระดานดำในแต่ละวันด้วย”
“เหมียวลั่ว หาเพื่อนมาช่วยสักสองสามคน แล้วทำบอร์ดด้านหลังห้อง หัวข้อคือการต้อนรับนักเรียนใหม่”
เยว่อ๋อร่ายคำสั่งฉอด ๆ ไม่นานก็แจกแจงงานกองโตลงไปเรียบร้อย
พอสั่งงานเสร็จ เธอก็พาทังชั่นกับนักเรียนอีกหลายคนออกไป
กรรมการห้องแต่ละคนต่างก็แยกย้ายไปจัดการงานและหาคนมาช่วย