หลินหว่านจือกับซูเจี้ยนเย่ก็ไม่ได้อยู่ว่าง ทั้งคู่ถือไม้กวาดกวาดหิมะที่กองอยู่ในลานบ้านกับหน้าประตูจนสะอาดเกลี้ยง
เพิ่งเก็บกวาดเสร็จ ก็ได้ยินเสียงลำโพงขนาดใหญ่จากที่ทำการกองผลิตดังขึ้นด้านนอก เสียงของโจวเหล่าเกินลอดผ่านสายลมและหิมะมาบอกให้แต่ละครัวเรือนไปแบ่งเสบียงอาหารที่ที่ทำการกองผลิต
วันนี้เป็นวันสรุปบัญชีปลายปีและแบ่งเสบียงอาหารของกองผลิต ทั้งยังเป็นวันที่คึกคักที่สุดของทั้งกองผลิตด้วย
ทั้งคู่ลงกลอนประตู แล้วเข็นรถเข็นคันเล็กของบ้านไปยังที่ทำการกองผลิต มองจากไกล ๆ ก็เห็นลานที่ทำการกองผลิตแน่นขนัดไปด้วยสมาชิกที่มารอแบ่งเสบียงอาหาร
ควันหอมกรุ่นจากกล้องยาสูบ เสียงหัวเราะพูดคุยของผู้คน และเสียงลูกคิดกระทบกันดังแปะ ๆ ปะปนอยู่ในอากาศ ท่ามกลางหิมะกลับอบอวลด้วยบรรยากาศของชีวิตผู้คน
โจวเหล่าเกินนั่งอยู่หลังโต๊ะ มือถือสมุดบัญชี เรียกชื่อแต่ละครอบครัวตามทะเบียนรายชื่อ เมื่อได้ยินชื่อบ้านไหน บ้านนั้นก็เดินขึ้นไปรับเสบียงอาหารและลงชื่อ ทุกคนต่างมีรอยยิ้มบนใบหน้า
ไม่นานก็ถึงชื่อของซูเจี้ยนเย่
ซูเจี้ยนเย่กับหลินหว่านจือขึ้นชื่อว่าเป็นคนขยันของกองผลิต ทั้งสองทำงานหนักและเอาจริงเอาจัง ตลอดทั้งปีคะแนนแรงงานของพวกเขาจัดอยู่ในอันดับต้น ๆ ของกองผลิต
เสบียงอาหารที่แบ่งได้จึงมีไม่น้อย ทั้งข้าวโพด ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง รวมถึงธัญพืชละเอียดที่แลกมาจากเมล็ดสน ใส่รถเข็นจนเต็มเกือบครึ่งคัน มากพอให้ครอบครัวห้าคนผ่านฤดูหนาวไปได้อย่างสบาย ทั้งยังเหลือเสบียงอาหารสำหรับกินในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้าอีกด้วย
สองสามีภรรยาขอบคุณเสมียนที่รับผิดชอบแบ่งเสบียงอาหาร แล้วเข็นรถเข็นกำลังจะกลับบ้าน จู่ ๆ เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าล้อรถ นั่นคือหลิวกุ้ยหลาน
เธอมองเสบียงอาหารที่อัดแน่นอยู่ในรถเข็นจนตาแดงก่ำ แล้วตะโกนใส่ซูเจี้ยนเย่