“หึ! วันนี้ใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้! ถุงสวรรค์และปฐพี!” ชายชราแววตาลุกวาวด้วยเจตสังหาร สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย หวั่นอีกฝ่ายจะเผยเบาะแสมากขึ้น โบกมือครั้งหนึ่ง ถุงสีดำบินออกไปพลันพองโตต้านลม
เส้นผ่าศูนย์กลางขยายเป็นร้อยจั้ง ปกฟ้าบดบังเมฆ ปากถุงพลิ้วไหวเสียงดังหวีดหวิว มีเสียงลมพัดกระหน่ำเล็ดลอดออกมา
ลมสีดำพวยพุ่งออกจากปากถุงไม่ขาดสาย ดูดกลืนมหาศาลแผ่ซ่าน
เตรียมปิดปากให้ตาย!
นี่คืออาวุธประจำตัวของเขา เป็นด่านชี่ระดับกลาง เมื่อเร่งพลังสุดกำลัง น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก แม้แต่ขั้นแก่นทองกลางก็ต้านทานไม่ไหว
ครานี้เจ้าป้อมเจ็ดอัปมงคลบาดเจ็บแล้ว อยู่ใต้ขอบเขตพลังดูด สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แม้จะขัดขืนต้านทานจนตัวตาย ร่างกายก็ยังเคลื่อนเข้าใกล้ปากถุงเรื่อยไป ต้านทานยากเย็น ในแววตาจึงฉายแววสิ้นหวัง!
“อืม? สิ่งนี้ไม่เลว เก็บสิ่งมีชีวิตเข้าไปได้หรือ คล้ายน้ำเต้าสวรรค์และปฐพีอยู่บ้าง”
ทันใดนั้น เสียงเปี่ยมความสนใจใคร่รู้ดังขึ้นในโสตของทั้งสามอีกครั้ง จี้ตี๋ย้อนกลับมาอย่างไม่เร่งรีบ มองเจ้าป้อมที่กำลังถูกถุงนั่นดูดกลืนเข้าไป ไม่รีบร้อนสักนิด
“หึ ในเมื่อสหายอยากเสือก ไม่สู้ฆ่ามันก่อน แล้วค่อยฆ่าเจ้า” ชายชราหน้าตึงเครียด แซ่โจวนามฝ่า เป็นสามผู้อาวุโสของสำนักดำวายุ เห็นจี้ตี๋หวนกลับมา กัดฟันเร่งพลังดูดของถุงให้มากขึ้น
ทว่า จี้ตี๋มิได้มุ่งไปหาพวกเขา หลังจากคลี่ยิ้มบาง ก้าวหนึ่งก็ปรากฏตัวอยู่ใต้ขอบเขตพลังดูดของถุงนั่นแล้ว ดูเหมือนจะเข้าไปช่วยชายวัยกลางคน!
“ประมาณตนเกินไป!”
ชายชราตกใจกับความเร็วของจี้ตี๋ชั่วครู่ จากนั้นก็ดีใจ แต่ไม่นานก็เบิกตากว้าง ราวกับเห็นเรื่องเหลือเชื่อที่ไม่อาจเป็นไปได้