“หนูช่วยบอกได้ไหมว่ารู้ได้ยังไงว่าข้อมูลชุดนี้มีปัญหาตรงไหน?”
เหล่าเจิ้งยกข้อมูลชุดใหม่ในมือขึ้นมาอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วถามอีกครั้ง!
จุดที่ไป๋ชีชีชี้เป็นจุดที่พวกเขาคาดไม่ถึงเลยสักนิด!
“หนูเดาสุ่มเอาค่ะ!”
ไป๋ชีชีเอียงศีรษะ กะพริบตาปริบ ๆ แล้วก็ยังตอบอะไรไม่ได้เหมือนเดิม!
ตาแก่นี่กระตือรือร้นขนาดนี้ ต้องมีแผนอะไรแน่ ๆ!! ต้องระวังไว้หน่อย!
คำปฏิเสธของไป๋ชีชีทำให้ผู้อาวุโสเจิ้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ถ้าเขายังดูไม่ออกว่าเด็กคนนี้แกล้งทำเป็นไม่รู้ ก็คงเป็นคนโง่แล้ว!!
แต่เจ้าตัวไม่ยอมรับ เขาก็ทำอะไรไม่ได้! ดูท่าคงต้องหาวิธีอื่นแล้ว!
“ยัยหนูนี่บอกว่าเดาสุ่มงั้นเหรอ? นี่เห็นพวกเราเป็นของเล่นหรือไง? น่าโมโหจริง! ที่นี่ใช่ที่ให้เธอพูดพล่อย ๆ ได้ตามใจหรือไง? รีบออกไปเดี๋ยวนี้! พนันเมื่อกี้ไม่นับ!!!”
พอหลิวเหล่าได้ยินว่าไป๋ชีชีพูดส่งเดช แม้ก่อนหน้านี้จะรู้สึกว่าข้อมูลที่คำนวณใหม่ตามจุดที่เธอชี้มีอะไรน่าสนใจอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้เขาก็เริ่มคิดว่าอาจเป็นแค่ไป๋ชีชีโชคดี น้ำเสียงจึงเริ่มแย่ลงด้วย!
ไหนล่ะความสุภาพเมื่อครู่ตอนที่ยังคิดว่าเธอเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภ?
ถึงยังไงถ้าพวกเขาแพ้ ก็ต้องยอมรับเด็กสาวคนนี้เป็นอาจารย์!
ฟู่เยี่ยนโจวกับหลินจวิ้นอิงเห็นคนตวาดใส่ไป๋ชีชี สีหน้าพลันเคร่งขรึม บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที!
“ชีชี ไปกันเถอะ!”
หลินจวิ้นอิงคว้าข้อมือไป๋ชีชี เตรียมพาเธอออกไป เขาไม่มีทางยอมให้ชีชีมาถูกเอาเปรียบที่นี่!
แม้แต่ฟู่เยี่ยนโจวยังมองพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชา ตาแก่พวกนี้ตาบอดกันจริง ๆ!