“ชีชี เป็นอะไรไปเนี่ย?”
ไป๋หย่งฮุยมองลูกสาวตัวเองที่ทั้งเหม็นทั้งมอมแมมไปทั้งตัว แล้วถามอย่างปวดใจ
“จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ? ไปเป็นขอทานมาน่ะสิ! ไป๋ชีชี เธอนี่เหม็นหึ่งเลยนะ!”
ไป๋ฉีหัวเราะเยาะอยู่ข้าง ๆ นาน ๆ ทีจะได้เห็นไป๋ชีชีขายหน้าแบบนี้ เขาจะไม่หัวเราะให้เต็มที่ได้ยังไง! พูดจบก็ยกมือปิดจมูก ทำหน้ารังเกียจสุดขีด
“เอ่อ! ไม่มีอะไร แค่ออกไปเล่นแล้วหกล้มน่ะ ไป๋ฉี ฉันเหม็นเหรอ? วันนี้ฉันจะทำให้นายเหม็นจนตายเลย!”
ไป๋ชีชียิ้มแห้ง ๆ ตอบไป๋หย่งฮุยกับหลินอวี่หลาน พอได้ยินไป๋ฉีหัวเราะเยาะ เธอก็ยอมไม่ได้ทันที ทั้งที่ตัวเหม็นหึ่งยังงั้นก็พุ่งเข้าใส่เขา!
“อ๊าก! ไป๋ชีชี ยัยตัวแสบ อย่าเข้ามานะ! เหม็นจะตายอยู่แล้ว!”
ไป๋ฉีเห็นท่าไม่ดี รีบเผ่นแน่บ ขาสองข้างสับเร็วจี๋ ราวกับมีผีไล่ตามอยู่ข้างหลัง… เอ่อ ไม่ใช่ผี แต่เป็นไป๋ชีชีต่างหาก!
“คิดว่าจะหนีรอดเหรอ ไป๋ฉี! ฉันทนแกมานานแล้ว วันนี้จะทำให้รู้ซะทีว่าใครคือจอมซนตัวแสบแห่งตระกูลไป๋!”
ไป๋ชีชีไม่หยุดไล่ ขาสองข้างสับเร็วปรื๋อ ไม่นานก็ไล่ทันไป๋ฉี ก่อนจะกระโดดพรวดขึ้นไปเกาะหลังเขา ขาทั้งสองข้างล็อกเอาไว้แน่น มือก็คล้องคอเขาไว้ แถมยังเอาหน้าไปถูไถตรงท้ายทอยอย่างเอาเป็นเอาตาย!
“อ๊าก! ฉันสกปรกแล้ว! เหม็นมาก! ไป๋ชีชี ฉันจะฆ่าเธอ! ฮือ ๆ! พ่อ แม่ ช่วยผมด้วย! ผมสกปรกแล้ว! ฮือ ๆ!”
ไป๋ฉีไม่ได้รักความสะอาดถึงขั้นหนักหนา แต่ผู้ชายคนไหนจะไม่อยากตัวสะอาดกันล่ะ? โดนไป๋ชีชีจัดการเข้าไปแบบนี้ จิตใจเขาแทบจะเกิดบาดแผลฝังใจแล้ว! ถึงกับร้องไห้ออกมาเลย!