ในกล่องมีขวดนอนอยู่สามใบ เป็นขวดแก้ว ภายในยังมีของเหลวสีฟ้าขาวด้วย!
ข้างขวดยังมีของสีดำชิ้นเล็ก ๆ วางอยู่ ไป๋ชีชีเห็นแวบแรกก็จำได้ทันที นี่มันเครื่องระบุตำแหน่งหรือเปล่า?
สีหน้าไป๋ชีชีหม่นลง:
[ดูท่าฉันจะงมของสำคัญสุด ๆ ขึ้นมาได้แล้วสิ!!]
“ชีชี! นี่คืออะไร?”
ไป๋จิ่นเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของไป๋ชีชี ใจก็พลันกระตุกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ของสำคัญสุด ๆ นี่มันอะไรกัน?
ไป๋ชีชียื่นมือหยิบเครื่องระบุตำแหน่งออกมา บีบเล่นในมือสองสามที เครื่องก็แยกออกเป็นสามซีก จากนั้นเธอก็ปิดกล่อง สีหน้าไม่เปลี่ยน แต่ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่อ!
เธอกลับมองไป๋จิ่นอย่างกระตือรือร้นแล้วพูดว่า:
ไม่มีอะไร! กลับกันก่อนเถอะ ภารกิจจับปลาวันนี้ก็เกือบพอแล้ว ถ้ายังชนะไม่ได้อีก คืนนี้ฉันจะไปโกนผมผู้กำกับในห้องให้หมดเลย!”
ไป๋จิ่นมองน้องสาวเงียบ ๆ อยู่พักใหญ่ กลับไม่ได้ยินเสียงในใจของไป๋ชีชีเลยสักนิด ทำให้เขาสงสัยขึ้นมา!
ของพวกนี้มันอะไรกันแน่ ถึงทำให้น้องสาวระวังตัวขนาดนี้ แม้แต่ในใจก็ยังไม่กล้าคิด?
แต่ในเมื่อน้องสาวบอกว่าจะกลับ พวกเขาก็ไม่คิดจะจับปลาต่อแล้ว!
เขาทักทายกัปตันเรือ กัปตันพยักหน้าแล้วเริ่มหันเรือกลับ!
ข้อความบนหน้าจอ:
“ในกล่องนั่นมีอะไรแน่ ๆ น้องชีชีช่วยเอามาให้พวกเราดูหน่อยได้ไหม?”
“ดูสีหน้าไป๋ชีชีแล้ว ทำไมฉันรู้สึกว่ามันต้องเป็นของสำคัญสุด ๆ อีกแล้วล่ะ? ใจฉันเต้นแรงขึ้นมาแล้วเนี่ย!!”