ระหว่างเดินทางไปบริษัท ไป๋หย่งฮุยมองภรรยาด้วยความสงสัยแล้วถามว่า
“ที่รัก ให้ชีชีออกจากตระกูลไป๋แบบนี้ดีจริงเหรอ? เธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเรานะ! หลายปีมานี้ไม่ได้อยู่ข้างกาย แถมยังลำบากมามากขนาดนั้น ถ้าเราขับไล่เธอออกไปอีก เธอต้องเสียใจแน่!”
ไป๋หย่งฮุยเป็นห่วงชีชีอยู่บ้าง! เด็กคนนั้นก่อเรื่องเก่งเกินไป แถมยังขี้เกียจสุด ๆ ถ้าออกไปอยู่ข้างนอกแล้วไม่มีใครคอยดูแล แบบนั้นไม่ลอยขึ้นฟ้าไปเลยหรือไง??
เขาลืมไปเสียสนิทว่า ก่อนหน้านี้ตัวเองเป็นคนยื่นเช็คหนึ่งล้านให้เธอเพื่อไล่เธอออกจากตระกูลไป๋!
หลินอวี่หลานเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบว่า
“เดี๋ยวเธอก็กลับมาเอง”
ไป๋หย่งฮุยชะงักไป “ทำไมถึงคิดแบบนั้น?”
“ถึงฉันจะเพิ่งเจอเธอแค่ครั้งเดียว แต่ก็รู้ว่าเธอไม่เหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ใครมาบงการง่าย ๆ แล้ว ที่ยอมรับเงินแล้วออกไป ต้องวางแผนอะไรไว้แน่ ๆ รอดูเถอะ! เด็กคนนั้นไม่ยอมอยู่นิ่งหรอก!”
พูดจบ หลินอวี่หลานก็ก้มลงอ่านเอกสารต่อ บริษัทเวชภัณฑ์ของตระกูลหลินมีสาขาอยู่ที่เมืองไป๋อวิ๋นด้วย ครั้งนี้เธอกลับไปประชุมที่ตระกูลหลิน ยังมีนโยบายใหม่หลายอย่างที่ต้องปรับ แถมงานก็รออยู่อีกเพียบ!
“ที่รัก คุณเข้าใจชีชีขนาดนี้แล้วเหรอ? สมกับเป็นแม่ลูกกันจริง ๆ!”
ไป๋หย่งฮุยรีบประจบด้วยการโผเข้ากอดหลินอวี่หลาน แล้วหลับตาชมเธอไม่หยุด!
“อืม”
หลินอวี่หลานพยักหน้าเบา ๆ แต่สายตายังคงจับอยู่บนเอกสาร ไม่ได้เงยขึ้นมามองเขาเลย!
ไป๋หย่งฮุยชินเสียแล้ว! เขาเริ่มนวดให้หลินอวี่หลานอย่างประจบประแจง!