“ฉันไม่ไป! คนบริษัทพวกคุณทำร้ายฉัน เรื่องนี้จะให้จบง่าย ๆ เหรอ? เปลี่ยนเงื่อนไขความร่วมมือเป็นหนึ่งส่วนสิบ ไม่อย่างนั้นวันนี้ไม่จบแน่!”
อิโตะถลึงตามองไป๋ชีชีอย่างดุดัน สมองแล่นปรู๊ดปร๊าด รีบฉวยข้ออ้างนี้มาเรียกร้องไม่หยุด!
“นี่...!”
ไป๋หย่งฮุยลังเลอยู่บ้าง เขาไม่ได้กลัวบริษัทซาโต้ แต่กลัวประเทศที่อยู่เบื้องหลังซาโต้ พวกนั้นมาทำธุรกิจในประเทศเอช โดยอ้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองประเทศ หากเกิดเรื่องหรือเสียเปรียบในบริษัทไป๋ซิงขึ้นมา
แล้วพวกนั้นไปร้องเรียนกับเบื้องบน บริษัทไป๋ซิงก็มีแต่เสียกับเสีย!
นี่เป็นเหตุผลที่ตอนแรกเขาไม่อยากร่วมมือกับพวกนั้น คนจากประเทศอาร์ไม่มีใครจิตใจดีสักคน!!
แต่ตอนนี้ลูกสาวตัวเองก่อเรื่อง แถมยังลงมือทำร้ายคน ถ้าเขาไปร้องเรียนกับสมาคมสองประเทศ ชีชีจะไม่เสียเปรียบหรือไง?
ลูกสาวตัวเองแท้ ๆ จะปล่อยให้คนนอกมารังแกได้ยังไง? ต่อให้เป็นผู้นำก็ไม่ได้!
ไป๋หย่งฮุยไม่ทันรู้ตัวเลยว่า เขาค่อย ๆ รับไป๋ชีชีเข้ามาอยู่ใต้ปีกแล้ว จิตใต้สำนึกบอกให้เขาอยากปกป้องเธอ!
“อย่าหวังเลย! ฉันไม่ตกลง ความร่วมมือยุติแค่นี้ ส่วนเรื่องค่าเสียหาย ดูนี่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
ไป๋ชีชีรำคาญที่ไป๋หย่งฮุยเกะกะ จึงยื่นมือผลักเขาไปด้านข้าง หันไปมองอิโตะแล้วหัวเราะเยาะ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแตะหน้าจอ!
จอในห้องประชุมสว่างวาบขึ้นทันที ภาพแรกเป็นบทสนทนาของอิโตะในห้องน้ำเมื่อครู่ ต่อด้วยคลิปขนส่งสินค้าในโกดัง และสุดท้ายเป็นของที่อิโตะสั่งให้คนเอาไปวางไว้ในโกดัง!
ทุกอย่างเห็นชัดแจ๋ว!