ไป๋หย่งฮุยคร้านจะสนใจเธอ จึงก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ แล้วก็ได้ยินเสียงในใจของไป๋ชีชีว่า:
【แน่นอนว่าพวกพี่สาวเลขาของคุณให้มาสิ ฮิ ๆ ไม่คิดเลยว่าตาแก่ไป๋จะวาสนาดีเรื่องผู้หญิงขนาดนี้ มีสาวสวยตั้งเยอะอยู่ใกล้แค่เอื้อมแท้ ๆ แต่กลับไม่หวั่นไหวเลยเหรอ? พวกพี่สาวเลขาน่ะเตรียมตัวแย่งตำแหน่งกันจนมือไม้คันแล้วนะ!】
【ไม่รู้ว่าคำแนะนำที่ฉันเสนอไป พวกเธอจะทำสำเร็จไหมนะ? ถ้าสำเร็จขึ้นมา ฉันก็จะมีแม่เลี้ยงตั้งหลายคนเลยน่ะสิ? จิ๊ ๆ ตาแก่ไป๋นี่แก่แต่ยังฟิตจริง ๆ!】
【หรือจะให้พี่หวังทำหอยนางรม กุยช่าย กับเก๋ากี้ให้ตาแก่ไป๋กินคืนนี้ บำรุงร่างกายสักหน่อยดีไหม? อืม! ฉันว่าสมควรทำอย่างยิ่งเลยล่ะ!】
ไป๋หย่งฮุยฟังแล้วแทบหายใจไม่ทัน เขาคว้าเอกสารบนโต๊ะขว้างใส่ไป๋ชีชีทันที:
“ไป๋ชีชี ไอ้เด็กเหลือขอ! วันนี้ถ้าฉันไม่ตีแกให้ตาย ฉันก็ไม่ใช่พ่อแก!”
พูดจบก็หยิบข้าวของอื่นบนโต๊ะเขวี้ยงไปทางไป๋ชีชีอีก!
ไป๋ชีชีกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย ใครจะคิดว่าไป๋หย่งฮุยจะคลุ้มคลั่งขึ้นมากะทันหันแล้วขว้างของใส่เธอ เธอหลบการโจมตีแรกตามสัญชาตญาณ ก่อนจะกระโดดพรวดไปซ่อนหลังโซฟา แต่การโจมตีครั้งที่สองก็ตามมาติด ๆ!
เธอหลบไปพลางร้องโวยวายไปพลาง:
“ตาแก่ไป๋ เป็นบ้าอะไรของคุณเนี่ย? ฉันก็ไม่ได้ไปหาเรื่องคุณสักหน่อย แล้วจะมาตีฉันทำไม?”
【หรือว่าวัยทองจะมาเยือนแล้ว? ผู้ชายก็มีวัยทองด้วยเหรอ? เร็วไปหน่อยไหมเนี่ย? ดูท่าต้องพาไปโรงพยาบาลตรวจจริง ๆ แล้วล่ะ จะได้ปรับสมดุลร่างกายสักหน่อย พวกพี่สาวคนสวยยังรออยู่นะ! ฉันจะทำให้ขนมขบเคี้ยวพวกนี้ผิดหวังไม่ได้!】