“พ่อ! เรื่องที่เมืองหลวงเรียบร้อยแล้วใช่ไหม? พวกนั้นคงไม่โผล่มาก่อเรื่องอีกแล้วนะ?”
ไป๋หย่งฮุยจิบชา ก่อนเอ่ยถามเรื่องเมืองหลวงกับคุณปู่ไป๋ขึ้นมาเบา ๆ
“อืม เรียบร้อยแล้ว พอพ้นปีใหม่ ฉัน ลุงโจว แล้วก็ลุงฟู่ก็เริ่มวางแผนกันทันที เริ่มลงมือจากตระกูลหง ค่อย ๆ ถอนสายลับที่ตระกูลหงส่งไปแฝงตัวอยู่ข้างผู้บริหารระดับสูงพวกนั้นออกมา!”
“เดือนก่อน ไอ้หนูฟู่เยี่ยนโจวเจอเบาะแสสำคัญเข้า ยืนยันได้แล้วว่าตระกูลหงเป็นสายลับของประเทศอาร์ ตอนนั้นประเทศเรากำลังเผชิญภัย พวกมันก็ฉวยโอกาสปลอมตัวเป็นคนของประเทศเราแทรกซึมเข้าไปในกองทัพ แถมยังสร้างผลงานความดีความชอบอีกด้วย!”
“เพราะอย่างนั้นพวกมันถึงมีสถานะอย่างทุกวันนี้ พอมาคิดดูตอนนี้ก็ยังขนลุกไม่หาย ไม่นึกเลยว่าพวกมันจะเริ่มวางแผนกันตั้งนานแล้ว! ถ้าครึ่งปีก่อนฟู่เยี่ยนโจวไม่ได้เอาบัญชีกับรายชื่อพวกนั้นกลับมา ผลที่ตามมาคงเกินจินตนาการ!”
พอไป๋เซี่ยงหยางนึกถึงเรื่องนี้ ก็อดหวาดหวั่นขึ้นมาไม่ได้!
ถึงพวกเขาจะสืบเรื่องตระกูลหงมาตลอด แต่ก็จับได้แค่ว่าตระกูลหงทำเรื่องไม่สะอาด อย่างมากก็แค่ใช้วิธีสกปรก อาจจะไปยุ่งกับสิ่งที่ไม่ควรแตะเข้า!
พวกเขาสืบเรื่องนี้อยู่นานหลายปี แต่หลักฐานมีน้อยจนน่าสงสาร แม้แต่เรื่องที่ลูกสะใภ้ถูกลักพาตัวกับหลานสาวหายตัวไปในตอนนั้น ก็ยังหาหลักฐานชัดเจนไม่ได้!
ไม่นึกเลยว่าพวกมันจะเป็นคนของประเทศศัตรู แอบอ้างตัวตนอยู่ในประเทศเรามานานหลายปีไม่พอ ยังไปยุ่งกับของต้องห้าม แถมยังขายให้ผู้บริหารระดับสูงพวกนั้นโดยเฉพาะอีกต่างหาก!
