ไป๋ชีชีถูกคุณปู่เฒ่ารั้งตัวไว้จนไม่มีแก่ใจจะคิดเรื่องไป๋เวยเวยเลยสักนิด แถมยังไม่มีเวลาออกไปไหนอีกด้วย! กว่าจะถึงวันเปิดเทอมก็แทบแย่!
ไป๋ชีชีรีบเก็บกระเป๋านักเรียน ไม่กินแม้แต่มื้อเช้า แล้ววิ่งกลับโรงเรียนไปอย่างกับหนีตาย!
ถ้ายังไม่ไป เธอคงโดนบ่นจนประสาทกินแน่! เมื่อก่อนมีแค่พี่สี่คอยตามติด ตอนนี้ดีเลย มีทั้งคนแก่หนึ่งคนกับเด็กอีกหนึ่งคน ตามเป็นเงาตามตัวอย่างกับหางที่สลัดไม่หลุด!
ครึ่งเดือนที่ผ่านมา รอบตัวเธอไม่เคยได้สงบเลยสักวัน!
เทอมนี้เป็นเทอมสำคัญที่สุดก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ไป๋ชีชีตั้งใจเรียนทุกวัน กลับบ้านแล้วยังขอให้คุณปู่ไป๋จ้างติวเตอร์มาสอนเป็นพิเศษอีกด้วย!
เธอคิดจนตกผลึกแล้ว ในเมื่อได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ก็ต้องตั้งใจสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้เต็มที่ จะปล่อยโอกาสครั้งนี้ให้สูญเปล่าไม่ได้ ส่วนเรื่องนอนเฉย ๆ ไม่ทำอะไรน่ะ ไว้ค่อยว่ากันหลังสอบเสร็จ!
เวลาผ่านไปเร็วมาก พริบตาเดียวก็ถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว!
วันก่อนสอบ ไป๋หย่งฮุยถามไป๋ชีชีด้วยความตื่นเต้นว่า
“ชีชี เตรียมปากกาพร้อมหรือยัง? บัตรเข้าสอบล่ะ? พกบัตรประชาชนมาหรือเปล่า?”
“เอามาครบแล้วค่ะ! คุณแม่คนสวยเก็บให้หนูตั้งสามรอบแล้ว สบายใจได้เลย!!”
ไป๋ชีชีตอบคำถามนี้ไปเกือบสิบรอบแล้ว!
หลังจากนั้น สมาชิกตระกูลไป๋ทุกคนที่เลิกงานกลับบ้านมาก็ถามเธอซ้ำอีกคนละรอบ!
แม้แต่พี่ใหญ่ไป๋เซวียนที่ยุ่งที่สุด ยังลางานกลับมาจากเมืองหลวงอย่างที่แทบไม่เคยทำ เพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนเธอตอนสอบโดยเฉพาะ!
“ชีชี อย่าเครียดตอนสอบนะ สอบเสร็จแล้วพี่ใหญ่จะพาไปเที่ยวเมืองหลวง!”