ฮือ ๆ ๆ! ภารกิจที่น้องสาวโยนให้เขานี่มันยากเกินไปแล้ว เขาไม่อยากไปสักหน่อย!
ไป๋จิ่นกวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะเลือกคุณลุงท่าทางใจดีคนหนึ่ง เขาบิดไปบิดมา ลังเลอยู่นาน แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหา
“เอ่อ! คือว่า...นั่น...เอ่อ! พวกคุณ...คือว่า!”
ไป๋จิ่นยืนอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ตรงหน้าคุณลุงคนนั้นตั้งนาน แต่ยังพูดเรื่องสำคัญไม่ออกสักคำ แถมยังทำให้คุณลุงหน้าบูดเหมือนกระดาษชำระในห้องน้ำ!
“ไอ้หนู มาทำอะไร? มีอะไรก็รีบพูดมา จะอ้ำอึ้งอยู่ทำไม ยืนขวางอยู่ตรงนี้ทำฉันเสียเวลา หลบไป!”
คุณลุงโมโหขึ้นมา สะบัดมือไล่ไป๋จิ่นจนกระเด็น เขายังต้องรีบซ่อมแหอวนอยู่!
วันนี้ออกทะเลแล้วแหอวนขาดเป็นรูใหญ่ เดี๋ยวเมียกลับมาจัดการงานที่บ้านเสร็จก็ต้องมาช่วยอีก ไอ้หนูนี่หน้าตาก็ดีแท้ ๆ ที่ไหนได้เป็นใบ้หรือไง? ยืนอ้าปากพะงาบ ๆ อยู่ตรงหน้าเป็นตั้งนาน ยังพูดสักคำไม่ออก!
ไป๋จิ่นโดนคนสวนกลับต่อหน้าธารกำนัล ใบหน้าแดงก่ำทันที ฮือ ๆ ๆ! เขาบอกแล้วไงว่างานนี้ทำไม่ได้ แต่น้องสาวก็ยังยัดเยียดให้เขามาให้ได้!
“พี่สี่ ทางนี้!”
ตอนที่ไป๋จิ่นกำลังจะร้องไห้จนท่วมลุงคนนั้น ก็ได้ยินเสียงไป๋ชีชีเรียก!
เขาหันขวับไปมอง เห็นไป๋ชีชีขึ้นไปอยู่บนเรือแล้ว! เขารีบวิ่งสุดชีวิตไปหาเธอทันที!
ฮือ ๆ ๆ ๆ! ต่อไปนี้เขาจะไม่รับภารกิจอีกแล้ว!!
พอไป๋จิ่นขึ้นเรือ ช่างภาพที่ตามมาด้วยก็มีแค่คนเดียวที่ขึ้นทัน แถมยังเป็นช่างภาพของไป๋ชีชี ส่วนช่างภาพที่ตามหลังไป๋จิ่นยังไม่ทันได้ตั้งตัว เรือก็ออกจากฝั่งไปแล้ว!
เขาถูกทิ้งไว้บนชายฝั่ง ได้แต่มองพวกนั้นจากไปตาละห้อย!