คนอื่น ๆ ในตระกูลไป๋พากันกระอักกระอ่วนจนไม่อยากพูดอะไร แม้แต่ไป๋จิ่นที่ปกติอ่อนแอ ยังมายืนอยู่ข้างไป๋ชีชี คอยสนับสนุนเธอเงียบ ๆ!
ไป๋ฉีก็โดนเสียงในใจของไป๋ชีชีสวนกลับจนหน้าแดงก่ำ
ไป๋ชีชีกำลังพูดบ้าอะไรเนี่ย? ธาตุแท้อะไร? ตั้งแต่กลับมาคราวก่อน เขาก็รู้แล้วว่าน้องสาวคนใหม่คนนี้มีวิชาอาคม อ่านเสียงในใจเธอได้!
เขายังรู้เรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นอีกหลายอย่างด้วย แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ? เรื่องที่ยังไม่เกิดพวกนั้น บางทีเธออาจพูดมั่วก็ได้ เขาไม่เชื่อหรอก
ตอนนี้เขาแค่อยากหาตัวเวยเวยให้เจอ จึงเชิดคอแล้วตะโกนลั่น
“ฉันไม่สน! ฉันจะไปตามเธอกลับมา! เธอเป็นคนในครอบครัวของเรานะ พวกคุณใจแข็งกับเธอได้ยังไง?!”
ไป๋หย่งฮุยตบหน้าผากตัวเอง เขาไม่อยากยอมรับเลยว่าลูกชายคนนี้เป็นลูกที่ตัวเองให้กำเนิด ไป๋ชีชีพูดถูก เรื่องทายาทที่จะสืบทอดตำแหน่งในอนาคตต้องเอากลับมาคิดใหม่แล้ว!!
“เอาสิ! อยากไปก็ไปเลย พวกเราไม่ได้ห้ามสักหน่อย!”
ไป๋ชีชีไหล่ยัก ชี้ไปทางประตูเป็นเชิงบอกให้เขาไปได้เลย!
[ตอนนี้อีกฝ่ายอาจจะใช้ชีวิตดี ๆ อยู่ก็ได้มั้ง? จะไปหาทำไม? เผลอ ๆ เขายังเห็นนายเป็นตัวเกะกะด้วยซ้ำ! แต่ถ้าเจ้าทึ่มนี่ไปเข้าพวกกับไป๋เวยเวยจนกลายเป็นอันธพาลจริง ๆ ในอนาคต เธอจะผลักเขาออกมาเป็นโล่รับกระสุนหรือเปล่านะ?]
[อืม! พูดไปพูดมา นี่ก็เป็นเรื่องที่ไป๋เวยเวยทำได้จริง ๆ นั่นแหละ! ไปเถอะ ๆ ถึงตอนนั้นฉันจะให้ตาแก่ไป๋ไปเก็บศพนายเอง!!]